No category

منابع پایان نامه درمورد گروه کنترل، روش پژوهش، سوء مصرف مواد

م شد اطلاعات اوليه از طريق پرسشنامه حاوي مشخصات ويژه فردي و دو معيار استاندارد شده يعني معيار خود گزارشي اوشر و معيار مشاهده رفتار چيوپس جمع آوري گرديد. پژوهشگر در سه مرحله جداگانه از معيارهاي درد استفاده نموده و ميزان درد را اندازه گرفته و سپس مقايسه کردند يعني هر بيمار در سه مرحله با خودش مقايسه مي شد( يکبار قبل از مداخله، يک بار بعد از تمرينهاي تنفسي منظم و بار آخر بعد از استفاده از موسيقي) . ميزان ميانگين درد در مددجويان قبل از هر گونه مداخله و با معيار خود گزارشي اوشر برابر 4/28±3/33 بود که در مرحله دوم پژوهش يعني پس از انجام تمرين هاي تنفسي منظم توسط مددجو به عدد 2/17±0/18 و پس از استفاده از موسيقي متناسب با سن مددجو باز هم تقليل پيدا کرد و طبق معيار مذکور برابر با 9/15±6/13 شد و ارتباط معنادار آماري (0001/0=p) بين تمرين تنفسي بر کاهش درد هنگام جاگذاري کاتتر وريدي در نمونه هاي مورد مطالعه بدست آمد و همچنين ارتباط معناداري بين استفاده از موسيقي و کاهش درد (0001/0=p) مشاهده شد. ميزان درد در نمونه هاي مورد پژوهش، در مرحله اول طرح، طبق معيار مشاهده اي رفتار چيوپس قبل از مداخله برابر با 4/1±6/6 بود که پس از انجام تمرين هاي تنفسي منظم در مرحله دوم طرح به عدد 3/1±94/5 کاهش يافت و در مرحله سوم پژوهش با استفاده از موسيقي به عنوان روش انحراف فکر، موجب کاهش ميانگين درد، طبق ابزار مذکور شد و مساوي با 2/1±9/5 شد. آزمون تي زوج ارتباط معنادار آماري (0001/0=p) در مورد تمرين هاي تنفسي بر کاهش درد، همچنين اين آزمون ارتباط معناداري بين استفاده از موسيقي و کاهش درد را نشان داد(15).
در مطالعه اي که بوسيله ناتاشا چي کوپر16 و همکاران)2012) با عنوان “عوامل پيش بيني کننده برايجاگذاري کاتتر وريدي هاي مشکل در کودکان بيمار در بيمارستان اطفال” در سال 2012 در دو بخش بيمارستان اطفال در طي 5 ماه در افراد 18-1 سال انجام دادند. در اين مطالعه 1083 نفر بيمار اتاق عمل و 178 نفر بيماران بخش مراقبت هاي سرپايي انتخاب شدند. در اين مطالعه عواملي که جهت رگ گيري هاي سخت که مد نظر قرار گرفت شامل سن، جنس، رنگ پوست، شاخص توده بدني ، هوشيار بودن يا بيهوش بودن و مهارت پرسنل مد نظر قرار گرفت نتايج مطالعه نشان داد که موفقيت در اولين تلاش براي جاگذاري کاتتر وريدي حدود 80%-70% بود. سن و جنس مونث به عنواني فاکتوري براي پيش بيني در جاگذاري کاتتر وريدي مشکل بود و شاخص توده بدني و وزن به سن به عنوان فاکتور پيش بيني کننده مطرح نبود. همچنين نتايج مطالعه نشان داد که سن، توده حجمي بدني بالاتر و همچنين بيدار بودن با احتمال بيشتري براي موفقيت در اولين تلاش براي رگ گيري مرتبط است(2).
در مقاله اي که در سال 2004 در بخش اورژانس بيمارستاني در سان تياگوي، با عنوان “تکنيک هاي منبسط کننده عروق جهت افزايش شانس جاگذاري کاتتر وريدي براي مقاصد نمونه گيري يا موارد استفاده داخل وريدي” توسط ريموند جي روبرگ17انجام شد. در اين مطالعه، تعدادي از تکنيکهاي ساده جهت جاگذاري کاتتر وريدي موفقيتآميز از وريدهاي بالغين و کودکان توصيف شد. تمام اين تکنيک ها در اندام فوقاني استفاده ميشد و براي تمام اين افراد از تورنيکه بالاتر از محل جاگذاري کاتتر وريدي استفاده شده است فشار اين تورنيکه ها بيشتر از فشار وريدي و کمتر از فشار خون سرخرگي است. در اين مقاله به روشهائي جهت افزايش اندازه وريدهاي دست اشاره شده است که عبارتند از: 1. استفاده از نيروي ثقل زمين: تغيير وضعيت يک اندام مي تواند باعث تغيير حجم وريدهاي آن اندام شود، بنابراين پائين نگه داشتن اندام باعث افزايش حجم خون و بدنبال آن افزايش اندازه رگ بشود، 2. خم و راست کردن مچ دست: اين کار باعث افزايش بازگشت وريدي شده و باعث افزايش حجم خون در اندام فوقاني مي شود،3. ضربه زدن به وريد: اين کار بدليل آزاد سازي واسطه هاي شيميائي مثل اکسيد نيترو از ديواره آندوتيليوم وريدها باعث انبساط آنها مي شود، 4. استفاده از گرماي موضعي: پوست 5? – 7? از حجم بازده خون قلب زا تشکيل مي دهد که در شرايط استرس به 50? – 70? افزايش مي يابد. گرما باعث اثراتي مشابه آن مي شود. دماي مطلوب براي رسيدن به راحتي پوستي 39 – 42 درجه است، 5. استفاده از بانداژ الاستيک: از اين روش سالها استفاده ميشده است، اين بانداژ با فشار300-200 ميلي متر جيوه بسته شده است. علاوه بر اين در مواردي که بيمار در شوک است نيز از اين روش استفاده مي شود، 6. وسيله منبسط کننده وريد که اين وسيله با طول تقريبي 23 اينچ بر روي اندام فوقاني بسته مي شود و بوسيله مکش ايجاد شده، باعث انبساط عروق مي شود. مکش استفاده شده حدود 100 ميلي متر جيوهبوده است، 7. استفاده از پماد نيتروگلسيرين موضعي که در اين روش پماد به اندازه 1 اينچ در محل ماليده شده و در عرض 3 دقيقه بعد با استفاده از گاز آغشته به الکل پاک مي شود. اين روش در افرادي که کاهش فشار خون داشتهاند موفق آميز بوده است بدون اينکه باعث تشديد کاهش فشار خون فرد شده باشد. 8. استفاده از عروق جانبي که در ان با انفوزيون سرم کريستالوئيد گرم در عروق جانبي و کوچک باعث انبساط عروق بزرگ شدند، 9. استفاده از وريد ژوگولار خارجي: وقتي که جاگذاري کاتتر وريدي از اندام فوقاني امکان پذير نباشد وريد ژوگولار خارجي جايگزين مناسبي است. اين وريد سطحي و به آساني قابل دسترسي است. مانور والسالوا براي مدت 30 ثانيه، باعث افزايش خون داخل وريد و بدنبال آن اندازه وريد ژوگولار خارجي مي شود. نتيجه گرفته شد که اين تکنيکها،‌ که به آساني مي توانند در دسترس قرار گيرند، علاوه بر کاهش ناراحتي و اضطراب بيمار و کاهش آسيب به بيمار ، ممکن است باعث نجات زندگي بيمار بشود. بدين وسيله از روشهاي تهاجمي مثل کت دون، استفاده از کاتتر وريد مرکزي و يا استفاده از روش داخل استخواني و همچنين عوارض شان جلوگيري کرد(6) .
در مطالعهاي تحت عنوان “دسترسي به عروق محيطي با استفاده از اولترا سونوگرافي در مقابل روش سنتي در بيماران با شرايط مشکل جهت دسترسي به عروق محيطي”، توسط توماس جي کوستانتينو18 و همکاران در سال 2004 از ميان تمامي بيماران نيازمند دسترسي به عروق که در دو بيمارستان دانشگاهي بين اکتبر 2003 و مارس 2004 انجام شد. معيارهاي ورود شامل عدم توانايي پرستاران جهت دسترسي به وريد، حداقل در 3 بار تلاش بر روي بيماراني که سابقي دسترسي عروقي مشکل به دلايل چاقي، سوء مصرف مواد مخدر وريدي، را داشتند، مي باشد معيارهاي خروج شامل بيماراني ميشد که نيازمند دسترسي به عروق مرکزي بودند. بيماراني که در روزهاي فرد به بيمارستان مراجعه کرده بودند در گروه استفاده ازسونوگرافي قرار گرفته و بيماراني که در روزهاي زوج مراجعه مي کردند به گروه روش سنتي قرار مي گرفتند اتمام کار شامل دستيابي به عروق موفقيت آميز، تعداد آنژيوکت وارد شده، زمان انجام پروسيجر، رضايت کلي بيماران و عوارض بود. از 60 بيمار ثبت نام کرده 39 نفر در روزهاي فرد (گروه تحت سونوگرافي) و 21 نفر در روزهاي زوج (روش سنتي) قرار گرفتند. ميزان موفقيت در گروه سونوگرافي 97% در برابر گروه سنتي 23% بود. ميانگين زمان کلي جهت دسترسي موفق به عروق در گروه سونوگرافي بطور معناداري با اختلاف 11 دقيقه (6/5±4 دقيقه در برابر 8/11±15 دقيقه) پايين تر بود. ميانگين زمان کلي از زمان اطلاع به پرستار تا رگ گيري موفق در گروه سونوگرافي (4/25±13دقيقه) از گروه کنترل (3/21±30 دقيقه) پايين بود. رضايت بيماران در گروه سونوگرافي (6/1±7/8)نسبت به گروه کنترل (2/3±7/5) بالاتر بود(32).
در مطالعه اي که توسط مايکل دي ويتينگ19 بين ژانويه 2006 تا دسامبر 2007 با هدف “تخمين ضخامت و عمق وريد با استفاده از سونوگرافي بر احتمال موفقيت در ورود کاتتر به داخل وريد ” در شهر ميريلند ايالت بالتيمور امريکا انجام شد . اين يک مطالعه توصيفي_مقطعي بوده و جمع آوري داده ها بصورت آينده نگري در دو بيمارستان انجام شد. براي جمع آوري داده ها ، سونوگرافي از قسمت مياني بازو تا حفره آنته کوبيتال توسط رزيدنت ها انجام شد از خط کش دستگاه سونوگرافي بررسي ضخامت پوست براي يافتن وريد هاي نزديک سطح پوست و با قطر زياد انجام شد پهناي عروق از 2/0 تا 9/0 سانتي متر و عمق از 1/0 تا 9/1 سانتي متر بود.از ميان 180 بيمار شرکت کننده در اين مطالعه 100(56%) مورد در اولين تلاش موفق شدند و در نهايت 152(84%) مورد موفق شدند. ميزان موفقيت بطور خطي با پهنا و عمق ارتباطي نداشت ميزان موفقيت براي عروقي با قطر بيش از 4/0 سانتي متر در برابر قطر عروق کمتر از 4/0 سانتي متر (63% در برابر 39%)، و براي عروقي با عمق 3/0-5/1 سانتي متر در برابر عروقي با عمق کمتر از 3/0 يا بيش از 5/1 سانتي متر (58% در برابر 27%)، بالاتر بود(33).
فصل سوم :
روش پژوهش
مقدمه :
در اين بخش اطلاعات مربوط به روش پژوهش شامل:نوع پژوهش، جامعه پژوهش،روش نمونه گيري،مشخصات واحدهاي پژوهش،محيط پژوهش، ابزار و روش گردآوري اطلاعات،تعيين اعتبار و اعتماد علمي ابزار وتجزيه و تحليل داده ها توضيح داده خواهد شد.
نوع پژوهش :
پژوهش حاضر يک کار ازمائي باليني بوده که پژوهشگر براساس اهداف از پيش تعيين شده ، بر اساس تئوري تاثير گرما بر انبساط عروق ، سعي در اثبات ميزان تاثير انبساط به وجود امده با استفاده از دستگاه گرمائي موضعي ارائه شده دارد اين تحقيق در بخش راديولوژي بيمارستان پورسيناي رشت و بر روي پرسنل بيمارستان و دانشجويان دانشکده پرستاري و مامائي شهيد بهشتي رشت انجام شده است .
جامعه پژوهش :
جامعه پژوهش شامل کليه ي پرسنل داوطلب شاغل درکليه بخش هاي بيمارستان پورسيناي رشت و دانشجويان داوطلب دانشکده پرستاري و مامائي رشت در هر مقطع تحصيلي است که با درخواست يکي از اعضاي تيم تحقيق براي شرکت در اين پژوهش اعلام آمادگي نموده بودند.
روش نمونه گيري :
در اين پژوهشپس از تاييد معاونت پژوهشي دانشگاه و کميته ي اخلاق و معرفي به مرکز آموزشي درماني پورسينا و با کسب اجازه از مديريت بيمارستان جهت شروع تحقيق ، جمع اوري اطلاعات ، از تاريخ 11 تير ماه سال 1393 اغاز و تا اول مرداد سال 1393 به مدت 3 هفته ادامه يافت . و در اين مدت از 55 مشارکت کننده استفاده شدکه در اين ميان 17 دانشجوي پرستاري و 38 پرسنل بيمارستان پور سينا شرکت داشتند . روش جمع آوري نمونه ها به روش نمونه گيري آسان صورت گرفت.پژوهشگر در سه شيفت عصر در سه روز متفاوت ، دربخش راديولوژي بيمارستان حضور داشته است . قبل از ان با هما هنگي دفتر پرستاري بيمارستان ، از پرسنل جهت شرکت در مطالعه دعوت به عمل امده بود از طرفي جهت شرکت در مطالعه از دانشجويان دانشکده پرستاري و مامائي رشت دعوت شده بود پس از هماهنگي با مسئول بخش راديولوژي بيمارستان و پزشک متخصص راديولوژي جهت روز چهارشنبه ها از بخش راديولوژي وقت گرفته شد . اطلاعات مربوط به افراد از برگه دموگرافيک ارائه شده به انها در ابتداي مراجعه گرفته شده است و اطلاعات مربوط به ميزان انبساط عروق ناحيه انته کوبيتال با استفاده از سونوگرافي بدست امده است . اين سونوگرافي توسط يک دستگاه ثابت و يک راديولوژيست انجام شد .
از انجائي که مطالعات کمي ، مبني بر تغييرات افزايش قطر عروق ناحيه انته کوبيتال بر اثر گرما صورت گرفته است لذا در اين مطالعه پژوهشگر طبق اهداف پژوهش در صدد است که تغييرات قطر عروق ناحيه انته کوبيتال را در افراد مشارکت کننده بررسي کند .به همين منظور تغييرات قطر رگ را در 50مشارکت کننده قبل و بعد از استفاده از وسيله گرمائي مورد بررسي قرار گرفت تا بدين وسيله ،

مطلب مشابه :  پایان نامه رایگان دربارهغرري، تأمين، "

دیدگاهتان را بنویسید