پایان نامه ها و مقالات

منابع مقاله درمورد کنوانسیون حقوق کودک

دانلود پایان نامه

برای اینگونه کارها نیستند. یک تحقیق در هندوستان نیز به طریق علمی نشان داده است که کودکان فرش های بهتری از بزرگترها نمی بافند، به ویژه در رابطه با طرح های پیچیده تر.
9. اسطوره ی نهم:
«کار کودک برای رشد کشورهای غیر پیشرفته ضروری است».
تاریخ نشان داده است در دنیایی که علم و تکنولوژی تا این حد رو به پیش است، به کارگیری کار کودکان و سودجویی از آنان در کشورهای غیر پیشرفته به فقر مردم آن کشورها همچنان می افزاید. چرا که با به کار گرفته شدن کودکان و بازماندن آنان از تحصیل و آموزش، بخش قابل توجهی از مردم جامعه بی سواد و لغو کار آنها، به رشد علمی و آموزش تکنولوژی در جامعه می افزاید و بیرون آمدن این گونه کشورها از دایره فقر را تضمین می کند. تحصیل، قلب تکامل است و تا زمانی که کودکان کار می کنند و از حق طبیعی شان برای تحصیل محروم می مانند عقب افتادگی جامعه ادامه و وسعت می یابد.
10. اسطوره ی دهم:
«کار کودکان برای کسب دانش و کارآیی بیشتر آنها مفید است».
میلیون ها کودک کارگر، توان جسمی و روحی شان را در طول روزهای کار از دست می دهند و رشد طبیعی شان متوقف می شود. مدرسه و تحصیل به کودکان فقط مهارت شغلی برای آینده را نمی آموزد، و نباید هم بیاموزد. که از طریق کار کردن کودکان، در واقع ترک تحصیل آنان این امر جبران شود. مدرسه و تحصیل می تواند و می باید علم و دانش را، حقوق انسانی را به کودکان بیاموزد و پتانسیل و آمادگی لازم برای زندگی اجتماعی را در آنان به وجود آورد.
یک تحقیق علمی نشان داده است، کسانی که به عوض درس خواندن از سنین کودکی به کار پرداخته اند، نه تنها از آنانی که در سنین بلوغ کامل به کار پرداخته اند و مدرسه را تمام کرده اند موفق تر و پرُدرآمدتر نیستند بلکه به مراتب بیشتر از آنان در معرض فقر و بیکاری قرار دارند.
11. اسطوره ی یازدهم:
«کار کودکان باید به رسمیت شناخته شود».
این بحث از طرف پاره ای افراد و ظاهراً به منظور بیمه کردن کودکان کار و تضمین حقوق آنان مطرح شده است و از همان آغاز نیز مخالفت بین المللی را برانگیخته است.
حقوق کودکان دادنی نیست، بلکه با خود آنان به طور طبیعی به دنیا می آید، و جامعه بشری قانوناً موظف است از کودکان حمایت و آنها را بیمه کند، آن هم بدون در نظر گرفتن پیشینه و وضعیت اجتماعی، بیولوژیکی و اقتصادی آنها.
حق کودکان برای کار به معنی برخورداری از حق بیمه، نکته ی دیگری به حقوق کودک اضافه نمی کند. بلکه یک حق طبیعی و بسیار مهم را از آنان می گیرد: حق تحصیل و آموزش را. و متقابلاً به استثمار کودکان جنبه قانونی می دهد. سن کودکی را پایین می برد، و نهایتاً مانع رشد کودکان می شود. در حالی که تحصیل رایگان با کیفیت بالا و حق بازی و آموزش، بهترین بیمه کودکان برای جلوگیری از استثمار و کشیده شدن آنها به کار پُرمخاطره است. جدا از این، اشتغال به کارهای بی مخاطره و سبک برای جوانان، که به آنها مهارت لازم را می دهد و جنبه عملی درس های تئوریک را در بر دارد از حقوق پایه ای آنها بوده و هست.
«تحصیل برای همه ی کودکان، همین الان، کلیدی برای پایان دادن به کار کودک است. 104 میلیون کودک در سن تحصیل، خارج از دایره تحصیل قرار دارند. تحصیل رایگان، اجباری و با کیفیت بالا تنها کلید حل مشکل به کارگیری کودکان است. تمامی کودکان جدا از جنسیت، ملیت، نژاد، مذهب، شهروند بودن یا نبودن در محل سکونت خود، باید از تحصیلات ابتدایی و متوسطه ی رایگان، اجباری و با کیفیت بالا برخوردار شوند.

12. اسطوره ی دوازدهم:
«برای رهایی کودکان از کار، نظام های اجتماعی باید دگرگون شوند». این مسئله که در ذات نظام سرمایه داری جز شوربختی انسانی نه تنها طبیعی نیست، بلکه برای به دست آوردن آن باید از هفت خان های بی شماری گذشت، یک واقعیت غیر قابل انکار است؛ اما نکته همین جا است. ما می توانیم و می باید با شرکت در جنبش های جاری و ارتقای کمی و کیفی آنها، حق مان را به آنها تحمیل کنیم و جاده را برای دگرگونی بنیادین، تا بی نهایت آرمان گرایی، صاف و آسفالته کنیم. ما می توانیم و می باید به آنها بگوییم که در مقابل نظام ستم و استثمارتان ایستاده ام. که نمی گذاریم خون فرزندانمان را به شیشه کنید و این جهان را واژگونه ناشدنی بنمایانید. خرج دو روز ارتش شما، برای باسواد کردن کودکان ما کافی است. این را ما می خواهیم شدنی بنماییم. ما می توانیم و می باید به آنها بگوییم، و واردشان کنیم که بیش از این بر گرده های نحیف کودکان مان فشار نیاورید. جهان ما به یُمن کارهایی که از دست طبقه ما برآمده و می آید آن قدر ثروت دارد که به کار کودکان ما نیاز نداشته باشد.
د: حقوق کودک قبل از «کنوانسیون حقوق کودکان»
در سال 1924، «اتحادیه ی ملل» بیانیه ای صادر کرد، که بر مبنای آن پنج بند اساسی در زمینه امنیت کودکان و رفاه آنان تصویب شد (بیانیه ژنو)، در سال 1959 نیز اجلاس مرکزی «سازمان ملل متحد» بیانیه ای در مورد حقوق کودک منتشر ساخت که شامل ده بند اساسی بود.
هیچ یک از این بیانیه ها، تضمین اجرایی نداشتند، چرا که عدم رعایت آنان پیگرد حقوقی به دنبال نداشت و از هیچ گونه مکانیزم کنترلی نیز برخوردار نبودند. البته باید تأکید کرد که «کنوانسیون حقوق بشر» حقوق نام برده را در مورد تمامی ابنای بشر، از جمله کودکان، در نظر دارد. و مجموعه نهادها و گروه هایی که در سطح جهان به نظارت بر چگونگی اجرای حقوق بشر گمارده شده اند، همچنین وظیفه ای دارند بر اجرای حقوق بشر در زمینه کودکان نیز نظارت کنند. برخی از این حقوق که در کنوانسیون های مختلف به تصویب رسیده اند به طور ویژه مربوط به کودکان می شوند.
بند بیست و چهارم «کنوانسیون حقوق بشر» در مورد حقوق سیاسی و شهروندی، به کودکان حق داشتن نام، ملیت و امنیتی را که هر خردسالی بدان نیاز دارد می دهد. این کنوانسیون همچنین شامل منع مجازات اعدام برای کودکان کم سن می باشد. در کنوانسیون مربوط به حقوق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی هم مصوبه های ویژه ای مبنی بر عدم سوءاستفاده از کودکان (بند 10 و 3) و ارتقای روحی و رشد جسمی آنان (بند 2، 12) و نیز حق تحصیل (بند 13) وجود دارد.
به لحاظ تاریخی، برای اولین بار این دولت لهستان بود که در سال 1978، قدم عملی در زمینه تدوین کنوانسیون حقوق کودک برداشت. بسیاری از کشورها به ویژه کشورهای غربی با تزلزل پشت این پیشنهاد دولت لهستان قرار گرفتند. استدلال این کشورها آن بود که کودکان هم اکنون شامل کنوانسیون حقوق پایه ای بشر می باشند. از اینرو، قطع نامه لهستانی، مانند بیانیه سال 1959 مورد انتقاد قرار گرفت و ناکافی ارزیابی شد.
از سال 1979 تا 1989، گروه کاری «زیر مجموعه ی کنوانسیون حقوق بشر» شکل گرفت، که قرار شد سالانه بین یک تا دو هفته برای ایجاد کنوانسیونی به این منظور فعالیت کند. طرح و مفاد کنوانسیون حقوق کودک در سال 1979 توسط این گروه برای تصویب در اختیار اجلاس سالانه سازمان ملل متحد قرار گرفت. و سرانجام در بیستم نوامبر 1989، چنین کنوانسیونی از طرف اجلاس رسمی سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شد. کنوانسیون حقوق کودک بدون رأی گیری تصویب شد. بدین معنی، که هیچ دولتی خود را در مقابل آن قرار نداد.
از اقدامات جدی دیگر در زمینه حقوق کودک، کنگره جهانی بررسی مسئله استثمار جنسی کودکان، در آگوست 1996 در سوئد کنفرانس بین المللی در مورد کار کودکان در اکتبر 1997 در اسلو، و طرح کنوانسیون جدید ممنوعیت کار کودکان که به یمن فعالیت های گلوبال مارش (رژه جهانی) در سال 1998 در نشست رسمی سازمان جهانی کار در ژنو مورد بررسی قرار گرفت، را می توان نام برد.
«یونیسف» گزارش سال 1997 خود در بررسی بی حقوقی کودکان چنین می نویسد: «رنج دیده ترین کودکان جهان حق تقدم برای استفاده از وسیع ترین امکانات را بایستی داشته باشند. و برای این که بتوان بر زندگی آنها تأثیر گذاشت، بایستی با ریشه فقر و عدم رشد و تغذیه آنها جنگید. در دنیایی که تکنولوژی تا بالاتری حد تکامل، پیشرفت کرده و سرمایه جهانی سه برابر شده است، هیچ عذری برای رنج کشیدن کودکان و عدم استفاده آنها از امکانات و حقوقشان پذیرفته نیست. نیات خیر بایستی در تمایل سیاسی ادغام شوند. یک چهارم مخارج نظامی کشورهای غیر پیشرفته می تواند به مهمترین مسائل و خواسته های طرح شده در اجلاس وسیع کنوانسیون حقوق کودک پاسخ بدهد. همچنین یک تغییر دیگر و مساوی با این در زمینه تخصیص بودجه و کمک رسانی به پایه ای ترین مشکلات اقتصادی و اجتماعی، به همان اندازه می تواند پاسخ گو باشد. این شکل بررسی در مورد مسئله مورد نظر، به معنی درخواست از کشورهای ثروتمند برای کمک به کشورهای فقیر و یا ترغیب به کار خیریه نیست، بلکه بر حقوق و وظایف تکیه دارد. برای این که حقوق کودکان به دست آید، به پشتیبانی قوی اجتماعی نیاز است. اما علی رغم این که نیم قرن از تشکیل یونیسف گذشته است. متأسفانه احتیاج به حفاظت از کودکان هیچ کم نشده است».
اشاره ی بیشتر از این به لیستی از برنامه ها و کنوانسیون
های موجود شاید خوش باوری و امید به این که گویا کودکان ما از وضعیت نسبتاً مناسبی برخوردارند را دامن بزند. اما متأسفانه آمار و ارقامی که در زیر به آنها اشاره می شود و از طرف نهادهای رسمی مانند یونیسف، نجات کودک، سازمان جهانی کار و … و در مورد ایران روزنامه های مختلف و نیز ارگان های دولتی ارائه شده اند. گواه و شاهد شرایط غیر انسانی زندگی کودکان ما هستند.
در مراجعه به این آمار و ارقام رسمی، این نکته را هم باید در نظر داشت که آمار و ارقام اورده شده هنوز از واقعیت فاصله دارند. چه از این نظر که جامعه سرمایه داری نهایت تلاش خود را می کند که بر فقر و گرسنگی تبعیض و نابرابری، ناشی خود سرپوش بگذارد؛ و چه به این لحاظ که بخشی از این فجایع انسانی به خاطر خصلت پنهانی شان، مانند سوءاستفاده جنسی از کودکان و یا کار خانگی، اساساً قابل آمارگیری نیستند.
ه‍: کودکان از نگاه آمار
1. کودکان و کار
حدود 250 میلیون کودک زیر چهارده سال در سطح جهان با احتساب کشورهایی نظیر چین و سایر کشورهای پیشرفته صنعتی، به نوعی در عرصه های اقتصادی مشغول بکار هستند.

مطلب مشابه :  تحقیق رایگان با موضوعمسئولیت کیفری


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ـ با افزودن کودکانی که برای خانواده هایشان آب می آورند و هیزم جمع می کنند، این رقم به 400 میلیون نفر نیز افزایش می یابد، با احتساب دختران بیشماری که به کارهای خانگی مشغول هستند رقم واقعی دیگر به سختی قابل محاسبه است.
ـ اکثریت کودکان کارگر در کشورهای در حال توسعه به کار مشغول می باشند. در این کشورها نسبت کودکان کارگر یک به چهار است. نصف کل کودکان کارگر در آسیا و حدود یک سوم آنها در آفریقا به سر می برند.

ـ 75 درصد از کودکان کارگر ده تا چهارده ساله حداقل شش روز در هفته کار می کنند. ساعات کار روزانه نیمی از این کودکان، به نه ساعت و حتی بیشتر از آن می رسد.
ـ دختران بیش از پسران کار می کنند، اما چون کار آنان غالباً کار خانگی است و ارزش گذاری نمی شود در گزارشات رسمی نیز مورد اشاره قرار نمی گیرد.
ـ 56 درصد کارگران کودک در کشورهای در حال توسعه پسر هستند.
ـ کار کودکان در کشورهای صنعتی نیز به امری رایج تبدیل شده است. فقط در بریتانیا پانزده تا 26 درصد کودکان یازده ساله به نوعی کار اشتغال دارند.

مطلب مشابه :  پایان نامه با کلید واژهاسناد الکترونیکی

2. کودکان و تحصیل
ـ 140 میلیون کودک شش تا یازده ساله در کشورهای در حال توسعه از امکان تحصیل و آموزش برخوردار نیستند. تعداد کودکانی که مجبور به ترک تحصیل می شوند نیز به همین میزان می رسد.
ـ 30 درصد از کودکانی که تحصیل را شروع کرده اند ترک تحصیل می کنند، در بعضی از این کشورها این رقم نزدیک به 60 درصد است.
ـ در مجموع 20 درصد کودکانی که در سن تحصیل بسر می برند، از آموزش محرومند. و این در حالی است که تنها یک قلم از سود سرمایه داران مربوط به فروش قهوه، رقمی در حدود شش میلیارد دلار است که با آن می توان بیست میلیون کودکی که در این عرصه استثمار می شوند را به مدارس ابتدایی فرستاد و هزینه های تحصیل آنها را دست کم تا کلاس چهارم ابتدایی تأمین نمود.
ـ در کشورهای پیشرفته صنعتی از کل کودکانی که نام نویسی کرده اند 98 درصد به مدرسه می روند و 2 درصد دیگر وارد مدرسه نمی شوند.
ـ بنابه گزارش «مرکز اقتصادیات کئوپراتیو پاریس» (OASD) در چهل و نه کشور پیشرفته صنعتی، 15 تا 20 درصد دانش آموزان در سنینی ترک تحصیل می کنند که توانایی و ظرفیت لازم برای کسب شغل را ندارند. همین گزارش می افزاید. 25 درصد کودکان فرانسوی مشکل ریاضیات دارند و سواد آکادمیکشان پایین است.
ـ در سال 1994 در بریتانیا، هزاران دانش آموز در سن شانزده سالگی و قبل از اخذ دیپلم، ترک تحصیل کرده اند.
ـ برخوردهای فیزیکی و حتی تیراندازی در مدارس فراوان است. فقط در سال 1995 در آمریکا، 4 درصد دانش آموزان دوازده تا نوزده ساله مورد ضرب و شتم در حیاط مدرسه قرار گرفته و مصدوم شده اند. در سوئد هم در عرض یک سال هزار و پانصد پسر و پانصد دختر در اثر جراحات تحت مداوای پزشکی قرار گرفته اند.
3. وضعیت عمومی
ـ هر سال بیش از 5/12 میلیون کودک زیر پنج سال در کشورهای در حال توسعه از بین می روند، 9 میلیون از این کودکان در اثر بیماری هایی جان خود را از دست می دهند که در کشورهای پیشرفته از یک قرن قبل می توان با داروهای ساده و ارزان آنها را مداوا کرد.
ـ عدم دسترسی به وسایل پیشرفته پزشکی در کشورهای فقیر جهان موجب می شود که سالانه سی هزار زن در زمان وضع حمل و یا در دوران بارداری بمیرند، کودکانی که این زنان در شکم داشته اند یا می میرند و یا به خیل کودکان بی سرپرست و فقیر اضافه می شوند.
ـ روزانه 24 هزار کودک در کشورهای در حال رشد می میرند. یک سوم این کودکان کم تر از پنج سال سن دارند.
ـ در جنگ های گوشه و کنار جهان در این چند ساله اخیر، 20 میلیون کودک کشته، 6 میلیون زخمی و 12 میلیون بی خانمان گشته اند. 7 میلیون کودک هم به بیماری های روانی مبتلا شده اند.
ـ به گزارش یونیسف سالانه 300 هزار کودک در جنگ های بزرگترها شرکت می کنند.
و: کودکان و قانون کار در ایران
طبق مواد 79 تا 84 قانون کار کشورمان، منطبق با کنوانسیون حقوق کودک، کار کودکان زیر پانزده سال ممنوع است و کارهای پُرمخاطره و مشقت آور هم تا سن هجده سالگی ممنوع می باشد. اما تبصره 188 ماده 79 قانون کار، در عمل با قائل شدن استثنا، اجازه رسمی و قانونی بهره کشی از کودکان را صادر می کند. بنابراین تبصره، افراد مشمول «استخدام کشوری»، کودکانی که برای دولت کار می کنند و کودکانی که در کارگاه های خصوصی خانوادگی به کار مشغولند، در دایره قانون مذکور قرار نمی گیرند. در عین حال اگر ابوین یک کودک با کارفرمای او قرارداد ببندند، چون ولی کودک به شمار می آیند حق واگذاری و اجازه دادن فرزند خود به صاحبان کارگاه های خصوصی را دارند.
با وجود این تبصره، ابعاد بهره کشی از کودکان در ایران، غیر قابل تصور می باشد. معاون وزیر کار و امور اجتماعی در دسامبر 2005 برای اشتغال به کار کودکان زیر هجده سال در بیست و سه رشته پُرمخاطره اعلام خطر نمود.
با مراجعه به آمار و اسناد متفاوت در داخل ایران و مقایسه آماری بنا به گزارشات «اطلاعات بین المللی» گزارش، «ایران»، «انتخاب» «شرق» و … و همچنین اسناد «یونیسف»، و «یونسکو» طبق برآوردی که انجام شده است در حدود 9 میلیون کودک زیر هجده سال در ایران به انواع کارهای پُرمخاطره مشغول هستند، که از این تعداد جمعیتی در حدود 2 میلیون نفر را کودکان کار خیابانی تشکیل می دهند.
فصل سوم: چشم اندازی بر سازمان بین المللی کار و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
مقدمه:
از تاریخ 25 ژانویه سال 1919 کنفرانس مقدماتی سرخ در کاخ ورسای پاریس شروع به کار کرد.این کنفرانس در همان تاریخ

دیدگاهتان را بنویسید