No category

منابع پایان نامه درمورد وريد، کاتتر، شريان

د استفاده قرار گيرد شاملوريدهاياسکالپ کهدرنوزادانوکودکانکمسنموردووريد ژوگولارخارجيهستند(7).
شکل 1-2 : اناتومي وريد هاي اندام فوقاني و دست ( Ung L and ect . Journal of Infusion Nursing. 2011;34).
براي انتخاب محل مناسب جهت قرار دادن کاتتر وريد محيطي رعايت برخي نکات ضروري مي باشد ، که اين نکات شامل:
1) انتخاب محل تزريق بايد ابتدا از نواحي ديستال اندام فوقاني شروع شود و محل جا گداري کاتتر وريدي جديد بايد نزديک به محل قبلي انجام گيرد.
2) انتخاب محل بايد بطور روتين از دست غير غالب انجام شود از دسترسي به عروق در محل خميدگي ها، محل هاي دچار درد به هنگام لمس اجتناب شود.
3) از عروق در معرض خطر(مثل کبود شده ها، فلبيت ، اسکلروزه ، و يا طنابي شده) و نواحي برنامه ريزي شده جهت پروسيجرها خود داري شود.
4) در اطفال و کودکان از دست و انگشتان، يا انگشت شست که معمولا” جهت مکيدن کودکان مورداستفاده قرار مي گيرد اجتناب شود .
5) وريد هاي قسمت تحتاني انتهاها بطور معمول در بزرگسالان بدليل خطر آسيب بافتي، ترومبوفلبيت و زخمي شدن، نبايد مورد استفاده قرار گيرد.
6) از وريدهاي انتهاي فوقاني در جراحي هاي پستان که با برداشتن گره هاي زير بغلي در آن سمت همراه بوده است ، و يا اندام هاي متاثر از سکته مغزي اجتناب شود، در بيماراني با بيماري هاي مزمن کليوي در مراحل 4 يا 5، استفاده از وريدهاي ساعد و قسمت فوقاني بازو بدليل “مناسب بودن جهت فيستول گذاري ” اجتناب شود.
7) استفاده از وريدهاي بازوي راست در شيرخواران و کودکاني که ، در انها اقدامات درماني جهت درمان بيمارهاي مادرزادي قلب انجام شده است بايد اجتناب شود زيرا ممکن است سبب کاهش جريان خون در شريان ساب کلاوين شود(11).
جهت دسترسي به عروق محيطي از طريق کاتتر ميدلاينبايد به نکاتي توجه کرد که شامل :
1) انتخاب محل بطور روتين بايد از ناحيه حفره آنته کوبيتال شروع شود. وريدهايي که بايد براي کاتتر ميدلاين مد نظر قرار گيرند عبارتنداز بازليک، سفاليک، عروق براکيال. براي نوزادان و اطفال، ساير محل هاي قابل انتخاب شامل عروق پا در زير ران، در سر و قسمت بالاي توراکس است .
2) از وريد هاي اندام هاي فوقاني در صورت انجام جراحي هاي پستان بايد اجتناب کرد(11).
جهت دسترسي به عروق مرکزي از طريق کاتترهاي مرکزي واردشده از عروق محيطي بايد:
1) وريدهايي که براي PICC مد نظر قرار مي گيرند، عبارتند از بازليک، کوبيتال مياني، سفاليک و عروق براکيال. براي نوزادان و کودکان ساير محلهاي قابل انتخاب شامل، وريد تمپورال (گيجگاهي)، وريدهايي خلف گوش در سر، و وريد صافن در اندامهاي تحتاني(11).
براي دسترسي به وريد مرکزي از طريق وسايل دسترسي به سيستم عروق مرکزي غير تونلي9 :
1) براي به حداقل رساندن خطر عفونت هاي مرتبط با کاتتر در CAVD، استفاده از وريد ساب کلاوين در بزرگسالان نسبت به وريدهاي ژوگولار و فمورال ارجحيت دارد . با اين حال هر کدام از اين روش ها مزايا و معايبي دارد. در بيماراني با بيماريهاي مزمن کليوي، وريد ساب کلاوين به منظور حفظ وريد توصيه نمي شود(11).
براي دسترسي به شريان هاي محيطي10بايد به نکات زير توجه نمود :
1) معيار انتخاب شامل وجود نبض و بررسي گردش خون انتهايي است. قبل از قرار دادن کاتتر، تست آلن بايد جهت انتخاب محل مناسب و پرفيوژن انتهائي شريان انجام مي شود.
2) شريان راديال بايد به عنوان مناسب ترين محل دسترسي جهت کانالاسيون زيرپوستي در بزرگسالان بخاطر مزاياي آن و پيشگيري از عفونت مد نظر قرار گيرد. ساير شريان ها عبارتند از، اولنار، براکيال است با اين حال هر کدام داراي مزاياي و معايب مربوط به خود مي باشد. اين محل ها نسبت به شريان فمورال و زير بغلي به خاطرکاهش خطر عفونت اولويت دارند. در اطفال محل هاي انتخابي شامل راديال، قسمت خلف تيبيال، شريان هاي دورسال پديس . اين شريان ها نسبت به شريان هاي فمورال و زيربغلي به خاطر کاهش خطر عفونت ترجيح دارند شريان هاي براکيال به خاطر عدم وجود جريان خون جانبي(کولترال) نبايد استفاده شود.
3) از طريق شريان هاي محيطي درمان تزريقي نبايد انجام شود. تنها از اين کاتتر هاي براي مانيتورينگ هموديناميک، آناليز گازهاي خوني و گرفتن نمونه خون استفاده مي شود(11).
بايد ياداور شد که اولويت هاي محل جا گذاري کاتتر وريدي در بزرگسالان شامل موارد زير است :
1. وريدهاي ساعد (بازليک و سفاليک) (7)
2. وريد هاي تحتاني دست يا وريدهاي پا
3. اگرجاگذاري کاتتر وريدي در اين نقاط دچار مشکل شود وريدهاي ناحيه کوبيتال مياني معمولا” قدم بعدي براي جاگذاري کاتتر وريدي خواهد بود(4).
براي جاگذاري کاتتر وريدي راحت تر مي توان از تکنولوژي جديد استفاده کرد که در ان مورد مي توان به موارد زير اشاره کرد :
عينک هاي هوشمند به پرستاران کمک مي کنند تا رگ ها را از ميان پوست ببينند(12). محققان شرکت اپسون و اونا11 عينک هوشمندي را ابداع کرده اند که به پرستاران کمک مي کند در بالين بيمار عروق زير پوست را ببينند کمپاني سازنده ادعا مي کند که تکنولوژي سيستم چشم مصنوعي روي عينک12 حتي قادر به مشخص کردن عروقي است که به سختي قابل دستيابي مي باشد. اين تکنولوژي يکي از نخستين کاربردهاي عينک هاي هوشمند در حوزه سلامت محسوب مي شود. در اين عينک از فناوري تصويربرداري عروقي استفاده شده است که امکان مشاهده از روي پوست و انتخاب رگ مناسب براي تزريق داخل وريدي را براي پزشک و پرستار فراهم مي کند پزشک يا پرستار با گداشتن اين عينک مي توانند عروق خوني زير پوست را بر روي صفحه نمايش مخصوص عينک مشاهده کنند با کمک اين فناوري پيشرفته، مناسبترين رگ به سرعت و دقت بالا براي تزريق انتخاب مي شود(شکل 2- 2 ). اين عينک از نورهاي نزديک به مادون قرمز13 در وريدهاي بيمار استفاده کرده و با گرفتن عکس بوسيله 2 دوربين استرواسکوپيک14وريدهايي که در انها هموگلوبين با اکسيژن کمتري متصل شده است را مشخص مي کند (13). همچنين قابليت پزشکي از راه دور15که کارکنان اين اجازه را مي دهد که تصاوير و ويدئوهاي تهيه شده را دخيره کرده و آنها را از طرق تکنولوژي بلوتوث و شبکه بيسيم به اشتراک بگذارند (شکل 3 -2 ).
* شکل 2-2: سيستم چشم روي عينک به پرستاران اجازه مي دهد تا وريدها ي زير سطح پوست را ببينند (. 2011;27.Perry ,et al)
* شکل3-2: عينک هاي هوشمند به کارکنان پزشکي اجازه مي دهد که تصاوير و ويدئو ها را ذخيره کرده و آنها را از طريق تکنولوژي بلوتوث، واي فاي و سيستم ارتباطي نسل سوم به اشتراک بگذارند و نورپردازي با طيف چند گانه آنها را قادر مي سازد تا جزئيات ظريف در قسمت هاي مختلف پوست را ببينند(6) (2011;27et al.Perry ,)
بيماراني که از تزريق مي ترسند به دليل اثرات سيستم سمپاتيک دچار درجاتي زا انقباض عروقي مي شوند که براي محدود کردن ان از اقداماتي استفاده مي شود براي توصيف استراتژي هايي کم کردن درد مربوط به جاگذاري کاتتر وريديبراي بيماران رعايت نکاتي ضروري است .
هيچ “استاندارد طلايي” در مورد کاهش درد در هنگام جاگذاري کاتتر وريدي وجود ندارد، ولي مسلما روش هاي نوآورانه اي با اثر ضد درد وجود دارند، کاربردي ساده داشته، بدون درد، موثر و با حداقل تاخير، بدون عوارض جانبي با اثراتي مطلوب و مقرون به صرف هستند که نياز به مطالعه و تحقيق بيشتري دارند(14) يکي از روش هاي تسکين درد استفاده از شيوه هاي رفتاري (غير تهاجمي) است. شيوه هاي رفتاري بدليل ارزاني، سادگي اجرا، غير تهاجمي بودن و احساس حس استقلال در بيماران بر روش هاي تهاجمي برتري دارد(15)
الف: روش هاي دارويي و تهاجمي
1) تزريق بيحس کننده موضعي
2) استفاده از ترکيب امولسيوني موضعي(16)
3) داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (17)
4) اسپري اتيل کلرايد
5) استنشاق نيترواکسايد(16)
6) تزريق ليدوکائين و پريلوکائين با استفاده از سوزن نازک در سطح لايه هاي زير پوستي(17)
7) پچ موضعي ديکلوفناک(16)
ب: روش هاي غير دارويي
1) انحراف فکر معمول ترين متد استفاده شده براي رويه هاي دردناک با مدت زمان کوتاه است( انحراف فکر شامل درگير کردن کودک در انواع وسيعي از فعاليت هايي است که به او کمک مي کند تا توجه خود را به چيزي غير از درد و اضطراب متمرکز کند(18)
2) باد کردن بالون
3) حباب سازي(18)
4) بازي هاي ويديويي دستي
5) گوش دادن به آهنگ
6) لمس کردن(15)
روش هاي فراواني براي دسترسي به عروق در موقعيت هاي اورژانس و غير اورژانس وجود دارد که روشهاي مورد استفاده براي بهبود دسترسي به عروق در موقعيت هاي معمول و اورژانس شامل موارد زير است:
1) گرماي موضعي: حجم گردش خون پوست 5? – 7? از حجم بازده خون قلب را تشکيل مي دهد که در شرايط استرس به 50? – 70? افزايش مي يابد . گرما باعث اثراتي مشابه آن مي شود. دماي مطلوب براي رسيدن به راحتي پوستي 39 – 42 درجه است(6).
2) استفاده از نيتروگليسرين موضعي: در اين روش پماد به اندازه 1 اينچ در محل ماليده شده و درعرض 3 دقيقه بعد با استفاده از گاز آغشته به الکل پاک مي شود. اين روش در افرادي که کاهش فشار خون داشتند ، بدون اينکه باعث بدتر شدن کاهش فشار خون انها شده باشد، موفق اميز بوده است (6).
3) ترانس ايلومينيشن
4) راهنمائي از طريق اولتراسوند
5) استفاده از عروق مرکزي
6) انفوزيون داخل استخواني (4 ،19)
7) استفاده از نيروي ثقل زمين : تغيير وضعيت يک اندام مي تواند باعث تغيير حجم وريدهاي آن اندام شود، بنابراين پائين نگه داشتن عضو مي تواند باعث افزايش حجم خون و بدنبال آن افزايش اندازه رگ گردد(6)
8) باز و بسته کردن مچ دست: اين کار باعث افزايش بازگشت وريدي شده و باعث افزايش حجم خون در اندام فوقاني مي شود(6)
9) زدن ضربه بر روي يک وريد سطحي: مکانيسم ان ناشناخته است ولي به نظر مي رسد که اين اقدام به دليل آزاد شدن ميانجي هاي شيميائي مثل اکسيد نيترو از ديواره اندوتليوم وريد هاي دست باشد(6)
10) غوطه ور کردن اندام فوقاني در آب گرم براي چند دقيقه(5)
11) بکار بردن گرما با استفاده از يک دستکش گرمائي و استفاده از ميکرو ويو چند دقيقه قبل ازجاگذاري کاتتر وريدي. درجه حرارت 39 تا 42 درجه سانتيگراد انبساط عروقي مطلوبي ايجاد مي کند(5).
12) استفاده از بانداژ الاستيک: از اين روش سالها استفاده مي شده است. در اين روش بانداژ با فشار300-200 ميلي متر جيوه در بالاي ناحيه اي که برايجاگذاري کاتتر وريدي در نظر گرفته شده است ، بسته شده است. در مواردي که بيمار در شوک است نيز از اين روش استفاده مي شود(6)
13) وسيله منبسط کننده وريد : اين وسيله با طول تقريبي 23 اينچ بر روي اندام فوقاني بسته مي شود اين وسيله با ايجاد خلاء باعث بوجود امدن مکش در ناحيه مي شود و اين مکش ايجاد شده، باعث انبساط عروق مي شود . مکش استفاده شده حدود100 ميلي متر جيوه بوده است(6).
14) استفاده از عروق جانبي: با انفوزيون سرم کرستالوئيد گرم در عروق جانبي و کوچک باعث انبساط عروق بزرگ مي شدند(6) .
15) مانور والسالوا: بااستفاده از اين مانور براي مدت 30 ثانيه، باعث افزايش خون داخل وريد شده که بدنبال آن قطر وريد ژوگولار خارجي افزايش مي يابد(6).
با توجه به اينکه اين اقدام يک فرايند تهاجمي است با عوارض و مشکلاتي همراه خواهد بود اين عوارض و مشکلات ناشي از جاگذاري کاتتر وريدي را مي توان در شکلهاي متفاوت بررسي کرد :
1) فلبيت شايعترين و عفونت خطرناک ترين عارضه در محل جاگذاري کاتتر وريدي است(20). فلبيتناشيازكاتترهاي وريدمحيطيبايدمهمتلقيشودچراكهميتواندنشان دهندهكلونيزاسيونباکتري هاباشدكهخودبهعفونت جريانخونمنجرميشودودرنهايتميتواندموجب

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه درموردخانواده ها، خارج از خانه، اصالت وجود

دیدگاهتان را بنویسید