پایان نامه حقوق

دانلود پایان نامه حقوق درباره سازمان های بین المللی

دانلود پایان نامه

دریافت می نمایند و کشورهای عضو، اهدافی را به این گونه تشکیلات پیشنهاد می کنند ». (غفوری، 1383، 24).
در این تعریف دو نکته اساسی مشاهده می شود: یکی «پیشنهاد هدف و خط مشی» و دیگری «دادن اختیارات و مسئولیت ها» که همگی از جانب کشورهای عضو انجام می گیرد؛ این امر نشان می دهد که این نوع سازمان ها، وابسته به دولتها هستند. بدیهی است که هر یک از هدف ها و راهکارهای پیشنهاد شده توسط دولت های عضو، ابتدا در جهت منافع ملی خود آنهاست، سپس منافع ملی دول دوست و آنگاه منافع بشریت. بنابراین، باید پذیرفت که سازمان های بین المللی غالباً نهادهایی هستند که نه فقط از دولت ها، بلکه به وسیله آنها و برای آنها به به وجود آمده اند و به وسیله نیروهای خارجی به جکومت ها تحمیل نشده اند و طبیعتاً نباید فعالیت این کارگزاری ها در جهت کاهش اهمیت دولتها و در نهایت فروپاشی نظام چند دولتی با هدف جایگزینی آنها باشد. برعکس، آنها در پاسخ به نیازها و استفاده از فرصت ها برای مقاصد دولتها به وجود آمده اند.
به تعبیری می توان گفت که سازمان های جهانی کوشش دولت ها به منظور نوسازی، اصلاح و تجهیز نظام چند دولتی و انطباق این نظام با شرایط و دشواری های فزاینده قرن حاضر است، و لیکن همان طور که بیان شد، هر دولتی اساساً در پی منافع حیاتی خویش بوده و به ندرت نگران بهبود نظام جهانی دولتهاست.
سازمان های بین المللی، برای پاسخ گویی به معضلات اجتماعی انسانی، در خارج ازقلمرو فعالیت دولتها نیز به وجود آمده اند. بنابراین هم می توانند به اجتماع گروهی از دولتها اطلاق شوند که کشورهای مستقل بر مبنای یک مجموعه مقررات قراردادی برای انجام مقاصد و تحقق اهداف خاص، پیرامون مسائل اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، علمی، نظامی و غیره با یکدیگر به همکاری می پردازند، در عین حال براساس مشارکت بدون برخورداری از خصوصیت سیاسی و مداخله مستقیم دولتها، کلیه گروه های فعال بشری را در بر می گیرند، لذا در این مفهوم شخصیت حقوقی مستقل از دولتها دارند. به طوری که افراد، گروه های اجتماعی یا حتی موسسه های خصوصی کشورهای مختلف نیز می توانند برای انجام یک سری مقاصد مشترک، تاسیسات بین المللی ایجاد کنند. به همین سبب، مفهوم سازمان های بین المللی از لحاظ حقوقی جامع و مانع نیست و شمول عام دارد؛ زیرا هم به تجمعی از کشورها گفته می شود که بر پایه یک سند تاسیس (معاهده، میثاق، منشور، عهدنامه یا اساسنامه) به وجود می آید و هم شامل سازمان هایی می گردد که افراد خصوصی، اعم از شخصیت های حقوقی یا حقیقی در آن فعالیت دارند (ابی صعب، 1373، 7-5).
مبنای تشکیل سازمان های بین المللی، عهدنامه هایی است که اساسی گوناگونی به شرح ذیل دارد و همیشه به یک صورت استفاده نشده است:
الف- پیمان یا میثاق : به معنای قرارداد یا عهدنامه است مثل عهدنامه ای که جامعه ملل را به وجود آورد. همچنین در مورد عهدنامه های دفاعی نیز به کار رفته است، مانند پیمان آتلانتیک.
ب- منشور : برای عهدنامه های سازمان ملل متحد و سازمان کشورهای آمریکایی استفاده می شود. همچنین منشور آتلانتیک که به عنوان سندی دیپلماتیک به منظور ایجاد یک سازمان بین المللی بزرگ تدارک دیده شد.

ج- اساسنامه : به مجموعه قوانین و مقررات حاکم بر دیوان بین المللی دادگستری، شورای اروپا، سازمان جهانی هواشناسی و سازمان بهداشت جهانی اطلاق می گردد.
د- عهدنامه : در مورد سازمان بین المللی هواشناسی کشوری به کار رفته است (غفوری، پیشین، 25).
درباره معیارهای سازمان بین المللی نیز دیدگاه های گوناگون ارائه شده است که پرداختن به همه آنها در این نوشتار امکان پذیر نمی باشد. از میان این دیدگاه ها به نظر می رسد دیدگاه نویسنده ای به نام «آنتونی جاج» کامل تر از بقیه باشد. جاج معیارهای هشت گانه ای را برای سازمان های بین المللی بر می شمارد که به طور خلاصه چنین است:
1- اهداف این موسسات بین المللی دربرگیرنده حداقل سه کشور باشد.

2- عضویت در آنها باید به صورت فردی، دسته جمعی، دارای حق رای با حداقل سه کشور باشد.
3- بازیگرانی دیگر که در زمینه فعالیت سازمان مربوطه دارای صلاحیت باشندو هیچ کدام از گروه های ملی حق کنترل در نحوه رای دادن نداشته باشند.
4- مشارکت در ساختار رسمی که اعضای خود حق انتخاب شدن در ارگان های مدیریتی و مقامات سازمان را به صورت ادواری اعطا نماید و حقوق ستادهای دائمی برای ادامه فعالیت در نظر گرفته شود.
5- مقامات سازمانی نبایستی همگی از یک ملیت و یا برای محدوده زمانی معین باشند.
6- بودجه سازمان باید از طریق حق السهم حداقل سه کشور و بدون انتفاع تامین شود.
7- سازمان ها باید رابطه ای ارگانیک نسبت به سایر موسسات داشته باشند به طوری که مستقلاً به حیات خود ادامه دهند و مقامات رسمی خود را انتخاب نمایند.
8- اسناد فعالیت ها، سیاست ها، ایدئولوژی، زمینه های فعالیت تخصصی در محدوده جغرافیایی، ستادها و اسامی نباید در تصمیم گیری یگ سازمان بین المللی موثر باشد (آرچر، 1384، 63).
با عنایت به معیارهای فوق الذکر و معیارهایی که نویسندگان دیگر ارائه کرده اند، خصوصیات اصلی سازمان های بین المللی را به سه قسمت می توان تقسیم کرد:
1- عضویت
یک سازمان بین المللی باید اعضای خود را از میان دو کشور یا بیشتر کسب نماید گرچه لازم نیست که این مورد محدود به کشورها و نمایندگان رسمی حکومت باشد.
2- هدف
سازمان تاسیس شده با اهداف پیگیری منافع مشترک اعضا ممکن است متعهد به انجام یا برتری دادن منافع یک عضو به اعضای دیگر نشود، اما نباید صریحاً پیگیری منافع یک عضو را بدون توجه به خواست های دیگران در نظر داشته باشد.
3- ساختار
سازمان باید ساختار رسمی خاص با ماهیت مستمر پایه ریزی شده از طریق موافقت نامه ها یا سند موسس را دارا باشد. ماهیت ساختار یک سازمان ممکن است متفاوت از سازمان دیگر باشد. اما باید خارج از کنترل مستمر یک عضو باشد. این ساختار مستقل سازمان های بین المللی انها را ا یک سری کنفرانس ها و کنگره ها متمایز می سازد.
2-2- انواع و طبقه بندی سازمان های بین الملی
درباره انواع سازمان های بین المللی و طبقه بندی مربوط به آنها دیدگاه های گوناگون ارائه شده است. هر یک از صاحب نظران و نظریه پردازان سازمان های بین المللی سعی کرده اند از منظر رهیافت های نظری و گرایش روشی خودشان به ارائه نظر در این حوزه بپردازند. دیدگاهی که در نوشتار حاضر انتخاب کرده ایم به دو نفر از صاحب نظران روابط بین الملل به نام های ریت برگل و زانگل تعلق دارد. نویسندگان یاد شده دو نوع تقسیم بندی از انواع سازمان های بین المللی ارائه می کنند. آنها در طبقه بندی اول خود سازمان ها با به دو گروه عمده تقسیم می کنند:
1- سازمان های حکومتی بین المللی
2- سازمان های غیر حکومتی بین المللی
این سازمانها به دو گروه سازمان های فراملی منفعت گرا (مثل مایکروسافت) و سازمان های فراملی غیرانتفاعی (مثل عفو بین الملل) تقسیم می شوند.
در نگاه اول تمایز بین دو نوع سازمان های یاد شده ساده به نظر می رسد. اعضای سازمان های حکومتی بین المللی را دولتها تشکیل می دهند و نمایندگان حکومت ها در انها حضور می یابند. اما اعضای سازمان های غیر حکومتی بین المللی بازیگران غیر حکومتی می باشند. به هر حال، وجود عضویت مرکب در سازمان هایی نظیر سازمان بین المللی کار این تمایز را دچار ابهام می کند. از اینرو، به نظر می رسد بهترین شیوه برای تمایز و طبقه بندی سازمان ها توجه به چگونگی تاسیس آنها می باشد. در صورتی که یک سازمان بین المللی نه از طریق یک موافقت نامه بین حکومتی تاسیس شده باشد و نه در نتیجه تصمیم یک سازمان حکومتی بین المللی، در این صورت چنین تشکلی سازمان غیر دولتی بین المللی نامیده می شود.
نویسندگان یاد شده در دومین طبقه بندی خود از سازمان های بین المللی تحت عنوان «طبقه بندی تحلیلی» دو معیار را مبنای کار خود قرار می دهند. براساس معیار «صلاحیت و توانایی»، سازمان های بین المللی را به دو گروه سازمان های بین المللی با صلاحیت و توانایی فراگیر و جامع و سازمان های بین المللی با صلاحیت و توانایی موضوعی – خاص می توان تقسیم بندی کرد. در مقوله نخست، سازمان هایی نظیر سازمان ملل و اتحادیه اروپا و در مقوله دوم سازمان هایی مثل سازمان جهانی کار و سازمان جهانی بهداشت قرار می گیرند. دومین معیار برای تقسیم بندی سازمان های بین المللی مسئله عضویت می باشد. براین اساس، سازمان های بین المللی به دو گروه سازمان های دارای عضویت جهانی و سازمان های دارای عضویت محدود تقسیم می شوند. از جمله سازمان گروه نخست به سازمان ملل یا سازمان جهانی کار و از گروه دوم به اتحادیه اروپا یا آژانس فضایی اروپا می توان اشاره کرد (ریتبرگر و زنگل، 1389، 15).
2-3- نقش و عملکرد سازمان های بین المللی
2-3-1- نقش
درباره نقش سازمان های بین المللی دو دیدگاه افراطی وجود دارد. مطابق دیدگاه برخی از نویسندگان و صاحب نظران سازمان های بین المللی پیشگام و پیشقر اول یک حکومت جهانی در حال ظهور می باشند. در نتیجه گسترش و تقویت سازمان های بین المللی، قدرت و حاکمیت دولت های ملی کم رنگ و تضعیف شده و زمینه برای شکل گیری یک حکومت جهانی فراهم می شود. مطابق دیدگاه دوم، برخی از نویسندگان بر این باورند که تلاش سازمان های بین المللی برای پیشبرد همکاری در بین دولت های مستقل بی فایده و عبث می باشد. در این دیدگاه چنین فرض می شود که دولت های ملی همچنان به عنوان بازیگر اصلی سیاست بین المللی مانده و کسب قدرت و پیشبرد منافع ملی هدف اصلی آنها محسوب می شود. بنابراین، تلاش سازمان های بین المللی برای واداشتن دولتها به دست کشیدن از منافع خود و همکاری با یکدیگر بی فایده است.
به نظر می رسد هیچ یک از این دیدگاه های افراطی بیانگر نقد واقعی سازمان های بین المللی در عصر حاضر نمی باشد. واقعیت این است که امروزه دولت های ملی با برخورداری از قدرت و اقتدار نهایی هم چنان به عنوان واحدهای سیاسی و بازیگران اصلی صحنه سیاست بین الملل باقی مانده اند. با این حال، تعییر و تحول، انطباق و سازگاری و کثرت مراودات بین دولتی و فراملی نشانه هایی از وابستگی متقابل فزاینده در دنیا می باشند. درست است که دولتها همچنان واحدهای سیاسی اصلی و مسلط محسوب می شوند اما در درون نظام دولتها، سازمان های بین المللی کارکردهای مفیدی می توانند ایفا نمایند.
به نظر یکی از صاحب نظران و نویسندگان مسائل سازمان های بین المللی بنام «روی بنت »، کارکرد و نقش اصلی سازمان ها عبارت است از فراهم آوردن ابزار همکاری در بین دولتها در حوزه هایی که در آنها همکاری مزایا و فوایدی برای همه یا تعداد زیادی از دولتها در پی دارد. در موارد متعددی سازمان ها نه تنها مکان و عرصه ای فراهم می آورند که در آنها تصمیماتی برای همکاری اتخاذ می شود بلکه همچنین ابزار و سازوکار اداری لازم را نیز برای تبدیل این تصمیمات به اقدامات عملی ایجاد می کنند. به نظر نویسنده یاد شده، کارکرد و نقش دیگر سازمان های بین المللی فراهم آوردن مجاری متعدد ارتباطات در بین حکومتهاست به نحوی که زمینه های همکاری و وفاق شناسائی شده و امکان دسترسی راحت در زمان بروز مشکلات فراهم شود. واقعیت این است که هنوز منازعه بین دولتها امری گریز ناپذیر است. در چنین شرایطی، وجود سازمان های بین المللی متعدد و کارگزاری های وابسته به آنها برای کاهش آثار و پیامدهای منفی منازعات ضروری می باشد. به عنوان مثال، سازمان ملل متحد چند رکن مهم دارد که از جمله وظایف اصلی آنها حل و فصل منازعات بین المللی می باشد. (Benett, 1995,2 ).
نویسنده دیگری به نام «کلیوآرچر» معتقد است که سازمان های بین المللی سه نقش عمده قاب شناسائی ایفا می کنند:

مطلب مشابه :  منابع تحقیق درمورد حقوق بشر

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

نقش ابزاری
شاید مهم ترین نمود نقش سازمان های بین المللی این است که به عنوان ابزاری توسط اعضایش برای اهداف ویژه ای به کار برده می شوند. مخصوصاً این مطلب درباره سازمان های بین الدولی خاصی صدق می کند که قدرت محدود کردن و اقدام مستقیم بر کشورهای مستقل دارای حاکمیت در آنها وجود دارد.
محل تشکیل اجلاس
دومین تصویر از نقش سازمان های بین المللی بیانگر این است که این نهادها محل تشکیل جلسات و یا صحنه ای هستند که اقداماتی در آنجا صورت می گیرد. لذا سازمان ها مکان ملاقات و تجمع را برای اعضا جهت مذاکره، مجادله، همکاری و یا مخالفت با آراء یکدیگر فراهم می کنند.
بازیگر
سومین نقش منسوب به سازمان های بین المللی مربوط به بازیگر است. لغت مهم در اینجا واژه «مستقل» است. اگر این کلمه به این معنی است که سازمان های بین المللی یا حداقل بعضی از آنها می توانند در صحنه جهانی بدون تاثیر پذیرفتن از نیروهای خارجی فعال باشند، سخت است که کشوری را یافت که این معیار را اجرا کند زیرا بسیاری از کشورهای دارای حاکمیت مستقل نیز به این صورت عمل نمی کنند. (آرچر، پیشین ،108).
2-3-2- عملکردهای سازمان های بین المللی
برای بررسی عملکردهای سازمان های بین المللی باید به این مسئله پرداخت که چگونه یک سیستم بین المللی می تواند کار کند. هر سیستمی برای فعالیت نیازمند به منابعی جهت تبدیل داده هایی وارده به ستانده ها می باشد. عملکرد نظام سیاسی بین المللی به نوعی شبیه بازار می باشد. شرکت کنندگان در سیستم یعنی دولتها، شرکت های چند ملیتی، سازمان های بین الدولی و سازمان های بین المللی غیردولتی و افراد تقاضای مستمری از این سیستم دارند. به طوری که این تشکیلات باید صلح را به ارمغان آورد، ثروت را مجدداً تقسیم کند و آن را افزایش دهد و نیازهای فرهنگی و مذهبی را برآورده سازد. این تقاضاها توسط دولت ها، گروه ها و افراد گردآوری می شود و با اقدام هماهنگ به صورت دوجانبه و چندجانبه در کمیته های امور خاص، کنفرانس ها و سازمان ها مطرح می گردند. سیستم سیاسی بین المللی باید تصمیمات آمرانه ای را اتخاذ کند که قابل اجرا باشد، گرچه این امر همیشه عملی نشده است. تصمیمات ممکن است توسط گردهم آیی گروه های کوچکی از بازیگران مختلف و یا در یک اجلاس عمومی بزرگ و یا ممکن است توسط گروه های کوچکی از بازیگران مختلف و یا در یک اجلاس عمومی بزرگ و به شکل رسمی تر اتخاذ گردند. سیستم همچنین دارای شبکه ای از ارتباطات سیاسی است که توانایی ارائه خدمات دیگری را هم دارد. برخی از فعالیت های سازمان های بین المللی در داخل سیستم سیاسی بین المللی عبارتند از:
گردهمایی و مذاکره
سازمان های بین المللی می توانند وظیفه گردهم آیی و مذاکره در امور بین المللی، همچون مجامع افراد همفکر در داخل یک سیستم سیاسی ملی انجام دهند. در یک سیستم سیاسی ملی، تخصیص آمرانه ارزش ها یعنی چگونگی تصمیم گیری و زمان آنها توسط قدرت مرکزی ترتیب می یابد. اما سیستم بین المللی به آن صورت سازمان نیافته است یعنی فاقد ارگانی مرکزی برای تخصیص ارزشها می باشد. کاملاً واضح است که این شرایط تخصیص منابع و ارزش ها چه اقتصادی، سیاسی و یا حتی مذهبی و فرهنگی متوقف نمی شود. بیشتر این تخصیص ها هنوز توسط موافق نامه های مختلف علیرغم بی میلی هایی و با روند مذاکرات و بحث های زمینه سازی شده انجام می گیرند. سازمان های بین المللی برای شرکت کنندگان فعال در سیستم های بین المللی، محلی نهادینه شده جهت برگزاری برای چنان مباحثات و مذاکراتی است. بسیاری از سازمان های بین المللی غیردولتی محل بحث و گفتگو و تجمع بر سر منافع بین المللی هستند. سازمان بین الدولی نیز تمایل دارند که صحنه گفتگو و گردهم آیی بر سر منافع برای بخش های رقیب گوناگون در بلوک ها یا گروه ها باشند. به عنوان مثال، سازمان بین المللی کار منافع گروهی خود را نه تنها کنفرانس عمومی بلکه به سه بخش خودمختار طبق اساسنامه خود تقسیم کرده است، دو عضو آن شامل نماینده دولت ها و نماینده کارفرمایان هست. سومی نماینده کارگران می باشند

مطلب مشابه :  متن کامل پایان نامه حقوق بشر

دیدگاهتان را بنویسید