عمومی

برنده نوبل ادبیات ۹۴ ساله شد + عکس

«دوریس لسینگ»، نویسنده انگلیسی امروز (سه شنبه) ۹۴ سالگی اش رو جشن میگیره تا بازم پیرترین برنده در قید زندگی نوبل ادبیات باشه.

دوریس لسینگ شاعر، رمان نویس و نمایشنامه نویس سرشناس انگلیسی متولد ۲۲ اکتبر ۱۹۱۹ه که در سال ۲۰۰۷ موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.

ایشون یازدهمین زن نویسنده ای بود که موفق به دریافت این جایزه معتبر ادبی می شد و حالا عنوان سن بالا ترین برنده نوبل ادبیات رو در اختیار داره.

مادر لسینگ یه پرستار و پدرش هم که در جنگ جهانی اول معلول شده بود، کارمند بانک سلطنتی ایران بود. اون در دوران خردسالی به همراه خونواده اش به این امید که بتونن در مستعمره بریتانیا در جنوب «رودسیا» (زیمبابوه فعلی) از راه زراعت بلال به ثروت برسن، در سال ۱۹۲۵ ایران رو ترک کردن ؛ اما هیچوقت نتونستن موفق شن.

ایشون پس از ترک ایران در ۶ سالگی چندین سال رو در کشورای آفریقایی سپری کرد، اما در سال ۱۹۴۹ به اروپا رفت و الان در لندن زندگی می کنه.

اولین رمان لسینگ به نام «چمن آواز می خواند» در سال ۱۹۴۹ در لندن منتشر شد. ایشون پس از اون به اروپا رفت و در اون جا موندگار شد. در سال ۲۰۰۱ جایزه «پرنس آستریاس» اسپانیا رو به دست آورد.

لسینگ هم اینکه موفق شد جایزه یادمون «جیمز تیت بلک» رو واسه رمان «زیر پوست من» به دست آورد. علاوه بر اون، دوریس لسینگ جایزه ادبی «دیوید کوهن» انگلیس رو هم در کارنامه افتخارات خود داره.

آثار داستانی اونو بیشتر به سه دوره تقسیم می کنن؛ اول «جنبه کمونیستی» که از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۵۶ رو شامل می شن که اون آزادانه درباره موضوعات اجتماعی می نوشت. دوم «جنبه روانشناسی» است که از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۹ بود و سوم «جنبه صوفیانه» بود که در آثار داستانی علمی اون از جمله مجموعه «Canopus in Agros» دیده میشه.

دوریس لسینگ در سال ۱۹۹۲ پیشنهاد دولت انگلیس واسه دریافت لقب «بانو» رو رد کرد. ایشون قبول کردن این نشون رو ریاکارانه توصیف کرد و در نامه ای توهین آمیز نوشت: از این که این نشون رو به من پیشنهاد دادین، بسیار متشکر و ممنونم. اما سوال من اینه که امپراتوری بریتانیا کجاس؟ و این تنها من نیستم که این رو می گم. دریافت لقب بانو چه لذتی داره؟ بانوی چه؟ بانوی بریتانیا؟ بانوی جزایر بریتانیا؟ اصلا اهمیتی نداره.

لسینگ که در سال ۱۹۷۷ لقب «نشون امپراتوری بریتانیا» رو هم رد کرده بود، آخرسر در سال ۲۰۰۰ لقب «همراه افتخاری» رو واسه تقدیر از یه عمر نتیجه کار ادبی گرفت. اون در این باره گفت: من این عنوان رو دوست دارم ، چون نه به شما لقبی میده و نه توقعی واسه شما به همراه می آورد.

به نظر می رسه دوریس لسینگ همونجوریکه سفیر سوئد اونو توصیف کرد، زنی پیر و سرکشه. چون که ایشون با اعلام نظرات سیاسی خود طی سالای گذشته جنجالای زیادی به پا کرده. برنده نوبل ادبیات ۲۰۰۷ تونی بلر رو یه «شومن کوچیک» نامید که واسه انگلیس یه مصیبت بوده و جورج بوش رو یه «فاجعه جهانی» توصیف کرد.

دوریس لسینگ که به گفته خودش چندین دهه به دنبال کسب نوبل ادبیات بود، آخرسر در سن ۸۸ سالگی از طرف آکادمی نوبل شایسته دریافت این افتخار شناخته شد. اما این نویسنده مطرح انگلیسی به دلیل کمردرد موفق نشد به استکهلم سفر کنه و جایزه ۷۷۵ هزار پوندی خود رو در لندن گرفت.

در اول لسینگ کسب نوبل ادبیات رو کمال یه فوران باشکوه توصیف کرد، اما پس از گذشت یه سال اونو یه «مصیبت» خواند. چراکه به گفته خودش از زمان کسب نوبل تا ماه ها پس از اون تنها باید مصاحبه انجام می داد و عکس می گرفت و این موجب پریشون شدن زندگی اش شده بود.

لسینگ هنگام معرفی برنده نوبل ادبیات ۲۰۰۷ به قصد خرید از خونه بیرون رفته بود، اما پس از برگشت با جمعی از خبرنگاران و تصویربرداران مواجه شد. نویسنده «دفترچه طلایی» با توضیح دادن این موضوع که فکر کرده در نزدیکی خونه اش فیلمی در حال ساخته گفت: من همه جوایز ادبی اروپا رو بردم و از کسب اونا خوشحالم. این موفقیت باشکوهیه. نمی تونم بگم از کسب نوبل ادبیات غرق در حیرت زدگی شدم؛ از اون جایی که اونا (آکادمی نوبل) نمی تونن رو به کسی که مرده س بدن پس با خود فکر کردن بهتره قبل از اون که من غزل خداحافظی رو بخونم این جایزه رو به من بدن.

باشگاه خبرنگاران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *