فناوری

واکاوی ماجرای کشف احتمالی ابرسازه های فرازمینی توسط دانشمندان

نوشتن این مطلب شاید ایده خیلی مناسبی نباشه چراکه می خوایم در جریان اون به مشاهدات علمی مرموزی اشاره کنیم که ممکنه در آینده به «هیچ» ختم شن یا اینکه در خوشبینانه ترین حالت بشر رو به کشف پدیده های نجومی جالبی راهنمایی ساخته و عاقبت بخشی از کتب درسی علم نجوم رو هم به خود اختصاص بدن.

اما احتمال کمی هم هست که اون خمیدگیای نوری گیج کننده دریافتی از ۱۴۰۰ سال نوری اونطرف تر آغازی باشن بر بزرگ ترین کشف تاریخ از زمان تولد علم مدرن.

حتما حدس زده این که موضوع این مطلب احتمال کشف اولین دلایل علمی مربوط به وجود زندگی هوشمندی اون طرف منظومه خورشیدیه. این خبر هفته پیش تقریبا در همه رسانه های اجتماعی، تلویزیون و هرجای دیگری منتشر شد و اولین بار The Atlantic بود که گزارش مربوط به اونو به سمع و نظر مخاطبان رساند.

در ادامه این مطلب با سایت ما همراه باشین.

حتما خبر کشف بزرگ ترین مجموعه های خورشیدی، کره های دایسون و دیگه ابرسازهای عجیب و غریب رو که به باور منجمان به وسیله موجودات فرازمینی دور ستاره KIC 8462852 ایجاد شدن، شنیدین.

تنها مشکل اینجاس که کشف انجام شده گذشته هیچیک از موارد گفته شده رو شامل نمیشه، با این همه، حتی اگه بیگانگان فضایی رو هم رویت نکرده باشیم، کشف انجام شده اونقدر عجیب و جدا هست که مطلبی هرچند کوتاه در مورد اون نوشته شه.

خم شدن نور پخش شده از ستاره مشکوک مورد بررسی به وسیله محققان نشون دهنده اون هستش که جرمی غیرعادی با فواصل وقتی جور واجور از مقابل KIC 8462852 در حال عبوره و بعضی وقتا حتی شکل یا جهت گیری اش در طول راه تغییر می کنه.

این با چرخشای قابل پیش بینی اجرامی که دور و بر خورشید هستن و هم اینکه بیشتر ستارگان دیگری که کپلر موفق به شناسایی شون شده فرق داره.

جذابیت این موضوع باعث شد ذهن خیلی از محققان به اون جلب شه که از اون جمله میشه به یکی از محققان مقطع فوق دکتری دانشگاه Yale اشاره کرد که چهار سال گذشته رو به تحقیق و بررسی دور و بر KIC 8462852 پرداخته و در همین زمینه از کمکای دو دانشمند دیگه استفاده کرده که به موضوع زندگی فرازمینی علاقمندند و بنا دارن از فوریه سال جدید میلادی تحقیقات تازه ای رو در این رابطه شروع کنن.

اما جالبه بدونین هر سه این محققین تاکید داشتن منبع خم شدن نور دریافتی از KIC 8462852 که به وسیله تلسکوپ فضایی کپلر دیده شده موجودات فضایی نیستن.

Tabetha Boyajian دانشجوی مقطع فوق دکتری دانشگاه Yale که چند سال روی این ستاره تحقیق کرده و یافته های تحقیق هاش رو هم در ماه سپتامبر واسه ماهنامه Notices جامعه سلطنتی منجمان بریتانیا فرستاد، در مقاله خود حتی به احتمال وجود موجودات فرازمینی هم اشاره نکرده.

اون باور داره کپلر شاید یه عالمه از ستاره های دنباله دار رو مشاهده کرده که روی همدیگه می لغزند و به اعتقادش این فرضیه اونقدر راضی کننده هست که احتیاجی به مطرح کردن احتمال وجود موجودات فرازمینی نباشه.

این دانشمند دانشگاه Yale میگه: ما در مورد فرضیه موجودات فرازمینی بحث و رد و بدل کردن نظر کردیم و به این نتیجه رسیدیم که مقاله [منتشر شده ام] فقط به پدیده های طبیعی و فیزیک نجومی اشاره داشته باشه.

اما یه موضوع هست، اگه دانشمند باشین و مطالعه و تحقیق واسه پیدا کردن هوش فرازمینی رشته تخصصی تون باشه (که در مورد Boyajian اینطور نیس) اون وقت تغییرات ایجاد شده دور KIC 8462852 بزرگ ترین اتفاقیه که در ماه های گذشته اتفاق افتاده.

اندرو سیمون، مدیر مرکز تحقیقات هوش فرازمینی برکلی از دانشگاه کالیفرنیا میگه: از نظر علم جستجوی فرازمینی، این خمیدگیای نوری مهم ترین کشف انجام شده.

Boyajian حالا با سیمون (که چند هفته قبل از ابرسازهای دایسون در اطلاعات ارائه شده اش به کنگره آمریکا نام برده بود) و هم اینکه جیسون رایت استاد دانشگاه پنسیلوانیا وارد همکاری شده تا پیش نویس مربوط به یه طرح پیشنهادی واسه انجام تحقیقات بیشتر در این رابطه رو جفت و جور کنن.

در طرح پیشنهادی سیمون درخواست شده که کنگره زمان مناسب رو واسه مشاهده ستاره KIC 8462852 و جستجوی علائم زندگی با به کار گیری تاسیسات رادیویی قدرتمندی مثل رصدخانه ملی نجوم آمریکا، به اون و گروه تحت سرپرستی اش تخصیص دهد.

اما رسیدن به این نقطه خیلی راحت نگاه کردن به اطلاعات دریافتی و گفتن این جمله که «این همون زندگی فرازمینیه؟» نبوده. KIC 8462852 یکی از ۱۰۰ هزار ستاره ایست که در سالای گذشته کپلر به مشاهده اون پرداخته.

داده های مربوط به خم شدن نور دریافتی از همه این ستاره ها به الگوریتمایی داده می شه که به دنبال کوچیک ترین نشونه ها از تاریک شدن دوره ای ستاره ها هستن؛ موضوعی که می تونه نشون دهنده عبور احتمالی سیاره یا سیاراتی از مقابل اونا باشه.

اما چون آدما بیشتر در تشخیص الگوها و هرگونه ناهنجاری بهتر از نرم افزارها عمل میکنن، بعضی از محققان هم به صورت داوطلبانه داده های دریافتی به وسیله کپلر رو از راه یه پلتفرم آنلاین به نام Planet Hunters یا شکارچیان سیاره مورد پایش قرار میدن.

Boyajian که بخشی از تیم علمی این سایته و در بررسی اطلاعات دریافتی از طرف داوطلبانان نقش زیادی داشته در این رابطه میگه: جرم شناسایی شده [KIC 8462852] بارها در انجمن سایت موضوع بحث و رد و بدل کردن نظر کاربران قرار گرفت. اون میگه ما تا یه مدت نمی دونستیم که با اون جرم آسمونی چه کنیم… تا حالا مانندش رو ندیده بودیم.

ستاره ای واسه جویندگان زندگی فرازمینی

بعد از اینکه Boyajian و همکارانش تشخیص دادن اطلاعات به دست اومده حاصل خطای انسانی یا مشکل تکنولوژی نیس، عکسا و اطلاعات بیشتری رو در مورد اون ستاره گرفتن و نظر کارشناسان دیگه رو هم جویا شدن.

اون در ادامه میگه: در واقع ما سالای سال بود که با صدها منجم دیگه در این رابطه بحث و رد و بدل کردن نظر کردیم اما نمی دونستیم که دقیقا چه اتفاقی در حال اتفاق افتادن بود.

یکی از این ستاره شناسا رایت بود که طبق تصادف روی مقاله ای با مضمون کاربرد کپلر واسه کشف ابر سازه های فرازمینی کار می کرد.

رایت در این رابطه میگه: من می دونستم که با یه پدیده خیلی خیلی عجیب روبرو هستم و هیچ ابزاری واسه توضیح این داده ها در اختیار نداشتم. تصورم این بود که منجمان زندگی فرازمینی فقط به خاطر عجیب بودن موضوع و شباهت بالایش به تمدن ماورایی (که شاید به اون علاقه دارن) به این موضوع توجه داشتن.

پس رایت که میگه تجربه ای در جستجوی زندگی فرازمینی با به کار گیری لوازم رادیویی نداشت با سیمون که تازگیا از کنگره درخواست کرده بود بودجه ای رو واسه جستجو دوردست ترین نواحی مجاور به ماه از راه تلسکوپای رادیویی در اختیارش بذارن، وارد همکاری شد.

سیمون توضیح میده: من خیلی از خمیدگیای نوری ثبت شده به وسیله کپلر رو بررسی کردم اما موردی که رایت به من نشون داد برام جذاب بود و مطمئن بودم که اونا دچار اشتباه بزرگی شدن.

اما چون جیسون و Tabetha در کارشون بسیار متبحر و سرشناس بودن به دلیل آوردن هاشون گوش دادم، با این وجود، حتی بعد از شنیدن حرفاشون هم تصورم این بود که اشتباهی اتفاق افتاده یا اینکه این دو نفر نکته مهمی رو از دست دادن.

شرایط بر همین منوال موند تا اینکه جون جنکینز از تیم تحقیقاتی کپلر (فردی که الگوریتمای مورد استفاده واسه پردازش داده های پیکسلی خام دریافت شده از فضاپیما رو طراحی کرد) صحت داده های یاد شده رو تایید کرد و سیمون رو راضی کرد که شاید با امیدوارکننده ترین اطلاعات در بخش تحقیقات هوش فرازمینی سر و کار داره. هرچند که سیمون بازم طرف احتیاط رو در مورد اطلاعات یاد شده نگه می داره.

امید آخر

سیمون میگه: توضیحات ارائه شده واسه کره دایسون شاید محتمل ترین توضیح واسه چیزی که می بینیم نیس. تصورم اینه که باید قبول کنیم یه توضیح طبیعی در این رابطه محتمل تره. اونطور که می گن، فقط در مبحث جستجوی زندگی فرازمینی نیس که آدم با اهدافی واسه دیگه بخشای فیزیک نجوم سروکار پیدا می کنه.

رایت وجود بیگانگان فرازمینی رو «فرضیه آخرین» می نامد چراکه باطل شمردن اون غیر ممکنه. اما اون در عین حال یادآور می شه که شرایط الان در بخش «جستجو به دنبال زندگی فرازمینی» یادآور تلاشای انجام شده واسه پیدا کردن اولین اگزوپلنتا در چند دهه قبله.

به گفته اون، دانشمندانی که به دنبال کشف اولین سیارهای دور دست دور و بر ستاره ای دیگه بودن خطر بزرگی رو به جون خریدن چراکه از شرمسار شدن خود و همکارانشون در این بخش به خاطر مطرح کردن ادعایی که ممکن بود نادرست از آب در بیاد وحشت داشتن.

اما شاید امیدوارکننده تر از این دلایل در مورد زندگی فرازمینی امواج رادیویی بلندی باشه که یه دهه پیش کشف شدن. وقتی که اون امواج واسه اولین بار شناسایی شدن اونقدر قوی بودن که محققان احتمال دادن از یه تمدن پیشرفته بسیار دور ارسال می شن. اما از اون زمان تا کنون، نمونه های دیگری مانند امواج یاد شده از گوشه و کنار هستی به ثبت رسید و این موضوع نشون میده که اینجور پدیده هایی شاید منبع طبیعی دارن و نمی تونن از یه منبع هوش واحد تولید شده باشن.

در مورد نتیجه های جدید هم همینگونه س: حرف از کانالای آبی روی مریخ، امواج رادیویی سریع یا پرتوهای نوری خمیده ممکنه که احتمال وجود زندگی فرازمینی رو تقویت کنه، اما حتی اگه در آخر محققان به نتیجه مطلوبی در این مورد دست پیدا نکنن، میتونن کشفیات مهمی رو به ثبت برسانند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *