پایان نامه ها و مقالات

منابع مقاله درمورد مجمع تشخیص مصلحت نظام

دانلود پایان نامه

طرح مذکور از مواضع حمایتی چندان اطمینان بخشی برخوردار نبود از سوی دولت مورد قبول قرار نگرفت.
علاوه بر آن به علت اشتغالات عدیده ای که دولت در مسائل و امور اقتصادی و اجتماعی داشت مبادرت به وضع تدوین قوانین و مقررات متفکرانه ای به شرح ذیل نمود که هر کدام در تاریخ حقوق کار ایران دلیل و جایگاه ویژه ای را دارا است:
الف: لایحه ی قانونی حفاظت و توسعه صنایع ایران مصوب 10/4/58 به منظور رعایت نظام اسلامی در مورد حقوق کار و همچنین گسترش زمینه کار و اشتغال و تخصص.
ب: تصویب نامه 7/3/58 هیأت وزیران راجع به تشکیل نیروی ویژه تنظیم روابط کار.
ج: لایحه ی قانونی 24/3/58 شورای انقلاب راجع به تعیین مدیر یا مدیران موقت برای سرپرستی واحدهای تولیدی، صنعتی، تجاری و کشاورزی.
د: لایحه ی قانونی 21/9/58 شورای انقلاب راجع به تجدید نظر در آراء از طرف هیأت های حل اختلاف موضوع ماده 43 قانون کار.
ه‍: لایحه ی قانونی 10/3/59 شورای انقلاب راجع به مرور زمان مربوط به دعاوی مزایای ناشی از حقوق مندرج در قانون کار.
و: لایحه ی قانونی 9/4/59 راجع به تشکیل شورای اسلامی کارکنان واحدهای تولیدی، صنعتی و کشاورزی.
ز: لایحه ی قانونی 8/4/59 شورای انقلاب در مورد تعیین تعطیلات رسمی کشور.
ح: لایحه ی قانونی 23/4/59 شورای انقلاب راجع به یکسان شدن ساعات کار کارمندان و کارگران در سراسر کشور.
ط: اصلاح پاره ای از مواد قانون کار کشاورزی مصوب 20/2/59 و 15/4/59 شورای انقلاب.
2. مرحله ی ثبات
پس از رد شد پیش نویس قانون کار، هیأت وزیران مقرر نمود که طرح جامع جدیدی با شرکت عده ای از وزیران دولت و صاحب نظران تهیه و تقدیم شود، در این خصوص مؤسسه ی کار و تأمین اجتماعی با جلب همکاری استادان و متخصصان حقوق و اقتصاد کار، اقدام به بررسی و تدوین متن پیشنهادی قانون کار نمود که متن مذکور با تغییرات و اصلاحاتی مجموعاً مشتمل بر 12 فصل و 220 ماده توسط وزارت کار تدوین و تقدیم دولت گردید و بلافاصله در جلسه ی 8/2/64 بدون هیچ دخل و تصرفی تصویب و تقدیم مجلس شورای اسلامی شد.
لایحه ی مذکور پس از بررسی های فراوان در تاریخ 24/8/66 به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی رسید و در اجرای اصل نود و چهار قانون اساسی به شورای نگهبان فرستاده شد. پس از ارسال به شورای نگهبان لایحه ی مذکور با ایرادات فراوانی از سوی شورای نگهبان مواجه شد و پس از آن که مجدد به مجلس شورای اسلامی فرستاده شد در تاریخ 2/7/68 برای دومین بار پس از رفع ایرادات وارده به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. پس از بررسی ایرادات مجدد شورای نگهبان، در جلسه ی 28/8/68 کمیسیون کار و امور اجتماعی مجلس شورای اسلامی که با حضور نماینده ی شورای نگهبان تشکیل شده بود، به نظر رسید که اشکالات و ایرادات مورد نظر در مجلس قابل رفع نیست و بهتر است موضوع جهت بررسی به مجمع تشخیص مصلحت نظام فرستاده شود.

فصل دوم: شقوق حق بر کار

مقدمه
حقوق کار آمیخته ای از قواعد حقوق خصوصی و حقوق عمومی است. زیرا از آن جهت که مبتنی بر قرارداد خصوصی میان کارگر و کارفرما می باشد از مقررات حقوق خصوصی و مدنی پیروی می کند اما از آن روی که دولت ها در روابط میان این دو گروه، دخالت های فراوانی کرده اند به ویژه برای حمایت از کارگران که نقش مهمی در مناسبات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی کشورها دارند، احکام و مقررات حقوق عمومی به شدت بر این نوزاد چند رگه، سایه گسترانده است. این موضوع از دیدگاه فقهی و شرعی بدین شکل بیان می شود که رابطه ی میان کارگر و کارفرما فقط مبتنی بر احکام اولیه ی شرعی نیست، بلکه بسیاری از مقررات حاکم بر قراردادهای کار بر اساس احکام ثانویه تنظیم می گردد که تصویب قانون کار جمهوری اسلامی ایران در مجمع تشخیص مصلحت نظام و انحراف از روند عادی قانون گذاری، به خوبی گویای این ادعاست. از طرف دیگر مقررات کیفری خاصی که در حقوق کار وجود دارد سبب شده است که حقوق کیفری اختصاصی کار نیز در کنار سایر رشته های حقوق کیفری اختصاصی مطرح شود و از این جهت، چندگانه بودن حقوق کار را پُررنگ تر سازد. به هر حال چون در بحث حقوق کار اصلی ترین رکن، کارگر و حقوق کارگر از یک سو و تعهدات کارگر و کارفرما در قبال هم می باشد در مبحث اول به این موضوع پرداخته و در مباحث بعدی به سایر بحث ها مانند شرایط ایمنی، منع تبعیض در استخدام، کار کودک و … و در آخر قانون کار جمهوری اسلامی ایران را در این فصل نیز گنجانده ایم.

مبحث اول: شرایط کار؛ حقوق و تعهدات کارگر
در قانون کار جمهوری اسلامی ایران که در انتهای این فصل به آن می پردازیم. در فصل سوم آن موضوع شرایط کار گنجانده شده است. در قانون کار، شرایط کار با عناوین حق السعی، مدت کار، تعطیلات و مرخصی ها، شرایط کار زنان و شرایط کار نوجوانان و … مورد بررسی قرار می گیرد.
گفتار اول: ساعات کار
مطابق قانون کار جمهوری اسلامی ایران ساعات کار در این قانون، مدت زمانی است که کارگر نیرو یا وقت خود را به منظور انجام کار در اختیار کارفرما قرار می دهد. این مدت، 8 ساعت در شبانه روز و 44 ساعت در هفته می باشد. این امر از قسمت آخر ماده 51 قانون کار و تبصره یک آن معلوم می گردد؛ بدین ترتیب که به غیر از مواردی که در این قانون مستثنی شده است، ساعات کار کارگران در شبانه روز نباید از 8 ساعت تجاوز نماید. در تبصره یک آمده است که کارفرما با توافق کارگران، نماینده یا نمایندگان قانونی آنان می تواند ساعات کار را در
بعضی از روزهای هفته، کمتر از میزان مقدور و در دیگر روزها اضافه بر این میزان تعیین کند. به شرط آنکه مجموع ساعات کار هر هفته از 44 ساعت تجاوز نکند. بر مدت اشاره شده در ماده ی 51 با توجه به نوع کار و اوضاع و احوال مختلف حاکم بر انواع کار استثنائاتی هم وارد شده است:
1. کارهای کشاورزی
در کارهای کشاورزی، کارفرما می تواند با توافق کارگران، نماینده یا نمایندگان قانونی آنها، ساعات کار در شبانه روز را با توجه به کار، عرف و فصول مختلف تنظیم نماید.
2. کارهای سخت، زیان آور و زیرزمینی
ساعات کار در این نوع کارها، 6 ساعت در روز و 36 ساعت در هفته است. به موجب قانون کار، کار در روز کارهایی است که زمان انجام آن از ساعت 6 بامداد تا 22 شب باشد. کارهای سخت و زیان آور، کارهایی است که در آنها عوامل فیزیکی، محیط کار، غیر استاندارد بوده که در اثر اشتغال کارگر، تنشی به مراتب بالاتر از ظرفیت های طبیعی جسمی و روانی در وی ایجاد می گردد که نتیجه ی آن، بیماری شغلی و عوارض ناشی از آن می باشد. از مصادیق این نوع کارها می توان به کار در معدن و یا کار در کارخانجات تولید ورق ایرانیت و یا لنت ماشین که ماده ی سرطان زایی آزبست جزء مواد اولیه ی آنها می باشد نام برد.

مطلب مشابه :  منابع مقاله درموردعدالت اجتماعی

3. کار متناوب
اگر ساعات مقرر در ماده 51 را به صورت متوالی قلمداد نماییم، از این جهت، کار متناوب به عنوان استثنائی بر اصل می تواند به حساب بیاید. کار متناوب کاری است که نوعاً در ساعات متوالی انجام نمی یابد بلکه در ساعات معینی از شبانه روز صورت می گیرد. فواصل تناوب کار در اختیار کارگر است و حضور او در کارگاه الزامی نیست. در کارهای متناوب ساعات کار و فواصل تناوب و نیز کار اضافه نباید از هنگام شروع تا خاتمه جمعاً از 15 ساعت در شبانه روز بیشتر باشد. ساعت شروع و خاتمه کار و فواصل تناوب با توافق طرفین و نوع کار و عرف کارگاه تعیین می گردد. لازم به ذکر است که راجع به فواصل تناوب در ابتدا مقرر گردیده که فواصل تناوب در اختیار کارگر است سپس بیان شده فواصل تناوب با توافق طرفین تعیین می گردد با توجه به این وضعیت، یک نوع تعارض پیش می آید.
4. کار نوبتی
کار نوبتی عبارت است از کاری که در طول ماه گردش دارد. به نحوی که نوبت های آن، در صبح یا عصر یا شب واقع می شود. در کار نوبتی، ممکن است ساعات کار از 8 ساعت در شبانه روز و 44 ساعت در هفته تجاوز نماید، لکن جمع ساعات کار در چهار هفته متوالی نباید از 176 ساعت تجاوز کند.
5. کار اضافی


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ارجاع کار اضافی به کارگران در اوضاع عادی و فوق العاده با وجود شرایط امکان پذیر است. ساعات کار اضافی ارجاعی به کارگران در اوضاع عادی نباید از 4 ساعت در روز تجاوز نماید، مگر در موارد استثنایی یا توافق طرفین؛ همچنین حداکثر اضافه کاری در اوضاع فوق العاده 8 ساعت در روز می باشد مگر در موارد استثنایی با توافق طرفین.
6. کار نوجوانان
ساعات کار روزانه کارگر نوجوان، نیم ساعت کمتر از ساعت کار معمولی کارگران است. ترتیب استفاده از این امتیاز با توافق کارگر و کارفرما تعیین می گردد.
7. کار کارآموزان
از لحاظ مقررات قانون کار، کارآموز به افراد ذیل اطلاق می شود:
الف: کسانی که فقط برای فرا گرفتن حرفه خاص، باز آموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کارآموز و یا آموزشگاه های آزاد، آموزش می بینند.

ب: افرادی که به موجب قرارداد کارآموزی، به منظور فرا گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معین که زاید بر سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی توأم به کار اشتغال دارند، مشروط بر آنکه سن آنها، از 15 سال کمتر نبوده و از 18 سال تمام بیشتر نباشد.
کارآموزان بند الف ممکن است کارگرانی باشند که مطابق توافق کتبی منعقده با کارفرما به مراکز کارآموزی معرفی می شوند و یا داوطلبانی باشند که شاغل نیستند و رأساً به مراکز کارآموزی مراجعه می نمایند. کارآموزان مذکور در بند ب تابع مقررات مربوط به کارگران نوجوانان مذکور در مواد 79 الی 84 قانون کار بوده ولی ساعت کار آنان از 6 ساعت در روز تجاوز نخواهد کرد.
8. کارگرانی که به صورت نیمه وقت و یا کمتر از ساعات قانونی تعیین شده به کار اشتغال دارند، یکی دیگر از موارد استثنایی می باشد که به ذکر آن پرداخته ایم.
در مورد ساعات و یا مدت انجام کار نیاز به ذکر تذکراتی می باشد که به آنها می پردازیم. اولین تذکر راجع به اوقات صرف غذا و عبادت می باشد. به صراحت ماده 51 قانون کار، اوقات صرف غذا و عبادت جزو ساعات کار محسوب نمی شود. لذا با توجه به ماده ی 51 می توان نتیجه گرفت که چون در اوقات صرف غذا و عبادت کارگر در اختیار کارفرما نیست لذا جزو ساعات کار محسوب نیست. البته استثنائاً به موجب ماده 150 قانون کار، در ماده مبارک رمضان اوقات صرف سحری و افطاری و زمان ادای فریضه نماز، جزو ساعات کار محسوب می گردد. در مورد حداکثر ساعت اضافه کاری باید بگوییم که در شرایط عادی، قاعده آنست که ساعات کار اضافی نباید از 4 ساعت در روز تجاوز نماید و در شرایط فوق العاده حداکثر ساعات کار اضافی 8 ساعت در روز می باشد ولی با توجه به تبصره ماده 59 و ماده 60 قانون کار در موارد استثنایی با توافق طرفین می توان بیشتر از این ساعات، خواه در شرایط عادی خواه در شرایط فوق العاده به کارگر، کار اضافی ارجاع داد، در قانون کار راجع به موارد استثنایی، حداکثر ساعات کار اضافی پیش بینی نشده است ولی در هر صورت، این امر نباید به نحوی باشد که استثناء تبدیل به اصل گردد. همچنین در مورد زمان تعویض لباس لازم به ذکر است که این امر بستگی به کارفرما و نظر او دارد که این زمان را جزء ساعات کار محسوب کند و یا آنکه مدت زمان کار را فقط زمانی در نظر بگیرد که کارگر در سالن مشغول به کار و یا تولید می باشد.
گفتار دوم: حق برخورداری از تعطیلات
استفاده از نیرو ا استعداد کارگران نه تنها مستلزم برنامه ریزی جهت تعیین ساعات کار آنان است، بلکه محتاج تعیین زمان استراحت جهت تجدید قوای آنها می باشد، از این رو برای کارگران در قانون کار تعطیلاتی در نظر گرفته شده است که در این بخش به انواع تعطیلات به عنوان یکی از حقوق کارگران می پردازیم:
1. تعطیل هفتگی
سابقه ی تاریخی تعطیل هفتگی را باید در دلایل مذهبی جستجو کرد. در آیه ی 9 سوره مبارکه جمعه، مسلمانان در روز جمعه برای یاد کردن خداوند فرا خوانده می شوند. همچنین در کتب اسلامی از جمعه به عنوان یکی از اعیاد بزرگ اسلام یاد شده است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با الهام از آموزه های شرعی، در اصل هفدهم، جمعه را به عنوان تعطیل هفتگی اعلام نموده است. در همین راستا قانون کار نیز روز جمعه را روز تعطیل هفتگی کارگران با استفاده از مزد بیان نموده است. بر این امر استثنائاتی وارد شده است و آن اینکه در امور مربوط به خدمات عمومی نظیر آب، برق، اتوبوس رانی و یا در کارگاه هایی که حسب نوع یا ضرورت کار و توافق طرفین، به طور مستمر روز دیگری برای تعطیل تعیین شود، همان روز در حکم روز تعطیل هفتگی خواهد بود. در این مورد هر یک از کارگران ممکن است روزی متفاوت از دیگر کارکنان در هفته تعطیل باشند. دیگر اینکه کارگاه هایی هستند که با انجام 5 روز کار در هفته و 44 ساعت کار قانونی، کارگرانشان از دو روز تعطیل استفاده می کنند. در مورد تعطیلات هفتگی نکته ای که حائز اهمیت است، این است که تعطیل یک روز معین در هفته به عنوان تعطیلات هفتگی الزامی است.
2. تعطیلات رسمی
روزهایی که طبق تقویم رسمی کشور، جزو تعطیلات رسمی می باشند برای کارگران نیز منظور می گردد. علاوه بر تعطیلات رسمی کشور، روز کارگر که یازدهم اردیبهشت هر سال می باشد نیز جزو تعطیل رسمی کارگران به حساب می آید. بر خلاف یک روز تعطیل هفتگی که اجباری می باشد، در ایام تعطیل رسمی کارگر و کارفرما می توانند توافق نمایند کارگر از تعطیلی مزبور استفاده ننموده و به کار اشتغال داشته باشد. لازم به ذکر است که در بعضی از موارد امکان دارد که روزی بین التعطیلین باشد و از طرف دولت و از طریق رسانه ها تعطیل اعلام شود برای کارگران نیز لحاظ می شود. به طور کلی هر تعطیلی که برای کارگران و کارکنان دولت در نظر گرفته می شود باید تمامی کارگران از این حق برخوردار باشند.
گفتار سوم: حق برخورداری از مرخصی ها
مرخصی به عنوان یکی از دیگر حقوقی می باشد که تمامی کارگران به هر دلیل خواه موجه و خواه اجباری که بدان نیازمند است باید از آن برخوردار شود که در ذیل به انواع مرخصی ها می پردازیم.

مطلب مشابه :  پایان نامه حقوق رایگان درموردآیین دادرسی کیفری

1. مرخصی استحقاقی
همان طور که از معنای واژه استحقاقی بر می آید، به مرخصی اطلاق می شود که کارگر مستحق دریافت آن می باشد. این مرخصی حق کارگر است، بدین معنا که کارگر حق دارد پس از انجام کار و فعالیت در طول سال جهت تحدید قوای جسمی و روحی برای فعالیت دوباره به مرخصی برود. راجع به مرخصی استحقاقی مطالب زیر قابل ارائه می باشد:
ـ مرخصی استحقاقی سالانه کارگران با استفاده از مزد و محاسبه ی چهار روز جمعه، جمعاً یک ماه است. سایر روزهای تعطیل، جزو ایام مرخصی محسوب نخواهد شد. برای کار کمتر از یک سال، مرخصی مزبور به نسبت مدت کار انجام یافته محاسبه می شود. با توجه به اینکه مرخصی استحقاقی سالانه، یک ماه می باشد؛ مرخصی به ازای هر ماه 5/2 روز می باشد.
ـ مرخصی سالیانه کارگرانی که به کارهای سخت و زیان آور اشتغال دارند، 5 هفته می باشد. استفاده از این مرخصی، حتی الامکان در دو نوبت و در پایان هر شش ماه کار صورت می گیرد.
ـ کارگر نمی تواند بیش از 9 روز از مرخصی سالانه خود را ذخیره کند. ذخیره کردن مرخصی بدین معنی است که از آن استفاده نکند و به سنوات خود ذخیره کند، و پس از بازنشستگی به ازای مقادیر ذخیره شده مبلغی به پاداش او اضافه گردد.
ـ هر کارگر حق دارد به منظور ادای فریضه ی حج واجب در تمام مدت کار خویش فقط برای یک نوبت، یک ماه به عنوان مرخصی استحقاقی در صورت داشتن مرخصی استحقاقی ذخیره و یا در غیر این صورت مرخصی بدون حقوق استفاده نماید.
ـ میزان مرخصی استحقاقی کارگران فصلی بر حسب ماه های کارکرد آنها تعیین می گردد و همچنین مرخصی کمتر از یک روز کار، جزو مرخصی استحقاقی منظور می گردد.
ـ همان طور که قبلاً بیان گردید فقط 9 روز از مرخصی استحقاقی قابل ذخیره شدن

دیدگاهتان را بنویسید