پایان نامه حقوق

دانلود تحقیق با موضوع تجارت الکترونیک

دانلود پایان نامه

شیوههای تحویل کالا و غیره نیز از این مقولهاند.
گفتار هفتم: مقرّرات داخلی
منابع داخلی مقررات ناظر بر قراردادهای الکترونیک، شامل قانون، عرف، اصول حقوقی، آرای دادگاهها و عقاید علمای حقوقی است که در بخش متنابهی با مقررات بین المللی همپوشانی دارد که این امر ناشی از ذات این دسته از اعمال تجاری است که متناظر به محل خاصی نیست.
بند اول: قانون
قوانین مختلفی میتوانند منبع داخلی حقوقی تجارت الکترونیکی باشند. ما در اینجا آنها را به سه دسته تقسیم میکنیم: قوانین ملی، قوانین منطقهای، قوانین یا کنوانسیونهای بین المللی.
بند دوم: قوانین ملی
در حقوق ما بی گمان قانون اساسی و قانون تجارت مصوب سال 1311 با اصلاحات بعدی منبع بنیادی تجارتند. از جمله قوانین داخلی در این زمینه عبارتند: قانون مدنی در خصوص بیع، تعهدات و قراردادها، قانون بانکی و پولی کشور، قانون راجع به ثبت شرکتها، قانون راجع به علایم و اختراعات، قانون مسئولیت مدنی از حیث مسئولیت سازنده فراورده و در کشورهایی که قانون تجارت الکترونیکی تصویب شده این قانون نیز از زمره منابع مهم ملی است.
بند سوم: اصول کلی حقوق
یکی از منابع حقوق است که دادگاه قواعدی از آن را برای اعمال بر مورد خاص استخراج میکند. در پارهای موارد، طرفین مقرر میکنند قراردادشان مشمول «اصول کلی حقوق» عرف و عادت تجارت بین الملل و غیره باشد. از این رو، این اصول که به طور مشترک، در حقوق داخلی کشورها وجود دارند، به رسمیت شناخته میشوند. مثلاً قاعده «لزوم وفای به عهد».
بند چهارم: آرای دادگاهها و مراجع داوری
در نظامهای حقوق عرفی، اصول و قواعد حقوق در آرای دادگاهها، بیان شدهاند و نظام ارایی تجارت الکترونیک هنوز نقش بنیادین را ایفا میکند و عامل مهمی در تکامل حقوقی و منبع عمده اصول حقوقی است. بنابراین استناد به آرای پیشین در این نظامها امری طبیعی است. در نظامهای حقوق مدنی نیز آرای وحدت رویه منبع حقوق محسوب میشوند. از حیث داوری نیز، وقتی طرفین توافق کند اختلاف ناشی از قرارداد یا با تجارت خود را به داوری ارجاع کنند، داوران لزوماً ملتزم به اعمال قانون داخلی خاصی نیستند. از این رو، داوران مجازند به عنوان مصلح مرضی الطرفین یا مطابق عدل و انصاف اقدام کنند. در این حالت است که آرای دادگاهها و مراجع داوری در موارد مشابه میتواند از منابع حقوق تجارت الکترونیکی و قراردادهای الکترونیکی محسوب شود.
بند پنجم: عقاید علماء حقوق
عبارت از دسته بندی منظم اصول، مفاهیم و ضابطههای حقوق با توجه به شرایط خاص یا نوع قضیه یا عرصه نظم حقوقی در طرحهای وابسته به هم و منطقی است. دکترین «عوض» در حقوق قراردادها، یکی از این نمونه هاست.
البته تکامل و تنظیم دکترین، کار قضاوت و علمای حقوق است و نه کار قانونگذاری و طبعاً تا زمانی که به شکل مدون درنیاید مانند منابع اصلی چون قانون قابل استناد قضایی نمیباشد.
مبحث دوم: اصطلاحات فضای سایبر
گفتار اول: مفهوم فضای سایبر
نوربرت وینر- بنیانگذار علم سایبرنتیک – در کتاب” سایبرنتیک و جامعه” می گوید که سایبرنتیک از واژه یونانی کوبرنتس به معنای سکاندارکه منشا آن واژه انگلیسی گاورنر است، اقتباس شده است. وی معتقد است که پیش از آن نیز این واژه در سده 19 توسط آمپر در اشاره به مفهومی که در علوم سیاسی مورد استفاده قرار گرفته است. در تعریف سایبرنتیک، وینر ارتباط گیری و کنترل را به طور توامان دخیل دانسته چرا که معتقد است زمانیکه فرد با شخص دیگری در حال برقراری ارتباط است و پیامی را برای او می فرستد و طرف مقابل پیام وابسته ای را به فرد باز می گرداند که حاوی اطلاعاتی است که در آغاز در دسترس او بوده، این فرآیند ملزم میزان خاص از کنترل طرفین بر ارتباط و آگاهی از پیام است.
در فرهنگ علوم اجتماعی گولدوکولب نیز سایبرنیتک بدین گونه تعریف شده است: ” سایبرنتیک به مجموعه ای از نظریه ها و پژوهش ها اشاره می کند که توجه خود را به انسان ها، ارگانیسم های دیگر و ماشین ها معطوف کرده اند. کانون توجه نظریه ها و پژوهش های یاد شده عبارت است از: الف- خود نگه دار و خود کنترلی بودن دستگاه های مکانیکی و ارگانیک از راه دستگاه های از راه فرآیند باز خورد،
ب- پیام رسانی و تبادل اطلاعات در دستگاه های مکانیکی و اندامی. در مجموع می توان گفت که سایبرنتیک امروزه موضوعی میان رشته ای است و از آن در علوم بسیار متعددی مثل ریاضیات، الکترونیک، زیست شناسی، جامعه شناسی، روان شناسی، ارتباطات و غیره در جهت شناخت و مطالعه رفتارها، بازخوردها و پاسخ در هر سیستمی استفاده می شود. تاکنون نیز ترکیب هایی بی شمار و مشتقات متعددی از این کلمه ساخته شده که همگی پیوند سایبر را با خود به همراه دارند. یکی از این ترکیبات فضای مجازی یا همان فضای سایبرنتیک است.
فضای سایبر به معنای شبکه جهانی پیوسته، متشکل از زیر ساخت های فنی، رایانه ای، و مخابراتی می باشد که در سطح جهان با همدیگر وابسته و مرتبط می باشند. اصطلاح «فضای سایبر» یا فضای هدایت شده، نخستین بار در سال 1984میلادی توسط ویلیام گیبسون نویسنده کانادایی داستان علمی – تخیلی در کتاب نورومنسر به کار برده شد. فضای مجازی برای گیبسون در حقیقت فضایی تخیلی است که از اتصال رایانه هایی پدید آمده است که تمامی انسان ها، ماشین ها و منابع اطلاعاتی در جهان را به هم متصل کرده اند. این معنا به صورت تقریبی مشابه معنایی است که ما امروزه از کاربرد لفظ فضای مجازی در نظر داریم. کینزا فضای مجازی را برای مثال محیطی بر ساخته از اطلاعات نامرئی- اطلاعاتی که می تواند اشکال مختلفی به خود بگیرد- تعریف می کند. وی برای کمک به فهم این مفهوم سازی و ارائه یک تصویر خوب و مناسب از فضای مجازی به تعریف اجزای فضا از طریق اینترنت می پردازد.
فضای سایبر به مجموعه ای از ارتباطات انسانی از طریق وسایل الکترونیکی و مخابراتی بدون در نظر گرفتن بعد مکانی گفته می شود. این روابط در فضایی مجازی و غیر فیزیکی شکل می گیرد.
در این بخش طی دو مبحث «اصطلاحات عمومی» و «اصطلاحات شبکه» مهمترین اصطلاحات فنی- حقوقی مندرج در قانون یا مرتبط با موضوع بحث، تعریف و بررسی شده اند.
آشنایی با این اصطلاحات و درک مفهوم آنها نقش بسزایی در فهم و تفسیر مواد قانون و تشخیص اشکالات آن دارد.
بند اول: اصطلاحات عمومی
الف) مفاهیم اولیه
1- سیستم رایانه ای
این عبارت از ترکیب دو واژه «سیستم» و «رایانه» به وجود آمده است.

مطلب مشابه :  خرید و دانلود پایان نامه توسعه اقتصادی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

«سیستم» عبارت است از :
– «مجموعه عناصر و اجزای مرتبط به هم که در مجموع یک هدف خاص را دنبال می کنند».
– «دستگاه، نظام، روش، طریقه»
«رایانه» نیز به معانی ذیل آمده است:
– هر ماشینی که سه ویژگی داشته باشد: ورودی ساخت یافته را بپذیرد و آن ورودی را بر اساس قوانین از پیش تعریف شده پردازش کند و نتایج محاسبات خود را به شکل خروجی ارائه دهد».
– «دستگاهی … دارای حافظه و قابل برنامه ریزی، که قادر است عملیات ریاضی و منطقی را با دقت بالا انجام دهد».
اما سیستم رایانه ای یعنی : «نوعی پیکربندی که شامل تمامی اجزای عملیاتی کامپیوتر و سخت افزار وابسته به آن باشد …». این واژه در موارد مختلف قانون تجارت الکترونیکی به کار رفته است و بدین شرح تعریف شده است:
«هر نوع دستگاه یا مجموعه ای از دستگاه های متصل سخت افزاری- نرم افزاری است که از طریق اجرای برنامه های پردازش خودکار «داده پیام» عمل می کند».
عین همین تعریف در بند «و» ماده 1 لایحه جرایم رایانه ای نیز آمده است؛ با این تفاوت که در آنجا از لفظ «داده» به جای «داده پیام» استفاده شده است.

اما از آنجا که الفاظی مانند سخت افزار و نرم افزار در آن به کار رفته است که خود نیازمند تعریف می باشند، تعریف کاملی نیست؛ خصوصاً که از دو واژه موصوف به طور مجزا تعریف به میان نیامده است. کنوانسیون جرایم سایبر در بند «الف» ماده یک خود آورده است: «سیستم» رایانه ای به معنای هر ابزار یا مجموعه ای از ابزارهای متصل یا مرتبط است که یک یا چند تای آنها، با پیروی از یک ]سری[ دستورالعمل، کار پردازش خودکار داده ها را انجام می دهد».
به نظر می رسد تعریف کنوانسیون جرایم سایبر تعریف جامع تری باشد.
رایانه با سیستم رایانه ای از دو بخش اصلی تشکیل شده است که عبارتند از سخت افزار و نرم افزار.
2- سخت افزار و نرم افزار
به عبارت دیگر سخت افزار «عبارت است از وسایل مربوط به عناصر و اجزاء الکتریکی، بردهای الکترونیکی، دستگاه های جانبی و تجهیزاتی که یک سیستم کامپیوتری را تشکیل می دهند»؛ و در یک بیان ساده «به کلیه اجزای فیزیکی و قابل لمس کامپیوتر، سخت افزار گفته می شود».
سخت افزار بدون نرم افزار قابل بهره برداری نیست. نرم افزار به «برنامه های کامپیوتری و دستورهایی که موجب فعال شدن سخت افزار می شود» گفته می شود. همینطور «به برنامه های کمکی یا برنامه های کاربردی که به زبان قابل خواندن توسط کامپیوتر تهیه می شوند، اطلاق می گردد».
«برنامه رایانه ای» نیز از طرفی فنی «مجموعه ای از دستورات است که کامپیوتر می تواند آنها را در جهت دستیابی به نتیجه مورد نظر اجرا نماید». در واقع نرم افزار مجموعه ای از چند برنامه رایانه ای است و گاهی هم مترادف یکدیگر به کار می روند.
در قانون تجارت الکترونیکی و پیش نویس های آن، همینطور متون پیش نویس لایحه جریان رایانه ای تعریف از این واژه مشاهده نمی شود. کنوانسیون جرایم سایبر و توصیه نامه شورای اروپا نیز تعریف در این خصوص ارائه نداده اند.
طبق ماده 2 «آیین نامه اجرایی مواد 2 و 17 قانون حمایت از حقوق پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای»، «نرم افزار عبارت است از مجموعه برنامه های رایانه ای، رویه ها، دستورالعمل ها و مستندات مربوط به آنها و نیز اطلاعات مربوط به عملیات یک سیستم رایانه ای که دارای کاربری مشخص بوده و بر روی یکی از حامل های رایانه ای ضبط شده باشد».
3- واسط بادوام
واسط بادوام عبارت است از «وسایلی که به موجب آن مصرف کننده بتواند شخصاً «داده پیام» های مربوطه را بر روی آن ذخیره کند؛ از جمله شامل فلاپی دیسک فشرده، دیسک سخت و یا پست الکترونیکی مصرف کننده».
«واسط» به طور کلی به هر ماده فیزیکی که برای ذخیره اطلاعات راینه ای به کار رود گفته می شود. «واسط بادوام» یعنی تجهیزاتی که ذخیره اطلاعات روی آنها دائمی و ماندگار است.
تعبیر رایجی که در خصوص این واژه وجود دارد همان «حافظه کمکی» یا «حافظه جانبی» است که خصوصیت ویژه این گونه حافظه ها دائمی و پایدار بودن ذخیره اطلاعات روی آن است؛ به این معنا که پس از ذخیره اطلاعات روی آنها با ابزارهای الکترونیکی مخصوص، قطع جریان برق تأثیری در اطلاعات ذخیره شده روی آن ندارد؛ برخلاف «حافظه موقت» یا «حافظه اصلی» که با قطع جریان برق اطلاعات آن از بین می رود.
«حافظه موقت» از این حیث «حافظه اصلی» نامیده می شود که اطلاعات جاری مورد نیاز سیستم را در زمان کار در خود ذخیره می کند و لذا بدون آن رایانه نمی تواند کار کند. اما بدون حافظه های جانبی رایانه می تواند وظایف جاری خود را به انجام برساند.
البته انحصار ذخیره اطلاعات به مصرف کننده صحیح نمی باشد؛ زیرا بادوام بودن یا نبودن یک واسط، ربطی به فرد ذخیره کننده آن ندارد.
خصوصاً که تنها کاربرد این واژه در ماده 35 قانون، اشاره به لزوم ارسال پاره ای اطلاعات ضروری در واسطی بادوام از ناحیه تأمین کننده برای مصرف کننده دارد.
اقسام واسط بادوام که به صورت تمثیلی در این تعریف قانونی برشمرده شده اند عبارتند از :
الف- فلاپی دیسک
به آن «دیسک نرم» نیز گفته می شود. عبارت است از یک صفحه پلاستیکی گرد که سطح آن از لایه اکسید آهن پوشانده شده و می تواند میدان مغناطیسی را در خود ذخیره کند و با استفاه از این خاصیت اطلاعات در آن ذخیره می شود و در مجموع در یک پوشش پلاستیکی محکم قرار دارد.
با توجه به ظرفیت پایین اینگونه دیسک ها و محو شدن اطلاعات ذخیره شده آنها در برخرود با میدان های مغناطیسی، امروزه به ندرت استفاده می شوند.
ب- دیسک فشرده

دیسک یا «لوح فشرده» به «وسیله ذخیره ساز نوری برای داده دیجیتالی» اطلاق می شود. انواع امروزی آن می تواند به طور معمول تا 80 دقیقه صوت یا تصویر را در خود جای دهد.
این دیسک ها اطلاعات را با تابش نور لیزر ذخیره می کنند. بدین ترتیب که حفره های بسیار کوچک که فقط با میکروسکوپ قابل رؤیت است، روی یک لایه نازک از جنس فلز و یا مواد دیگر، از طریق سوزاندن آن سطح ایجاد می شود. دیسک های فشرده انواع مختلفی دارند.
ج- دیسک سخت
دستگاهی است حاوی «یک یا چند صفحه انعطاف پذیر با پوششی از ماده خاصی که ثبت مغناطیسی داده های کامپیوتری روی آن صورت می پذیرد. دیسک سخت داخل محفظه ای غیر قابل نفوذ جای می گیرد، تا گرد و غبار باعث آلودگی و آسیب دیدگی آن نگردد. سرعت دستیابی به اطلاعات در دیسک های سخت بیشتر از دیسک های فلاپی «و دیسک های فشرده» بوده و حجم بسیار بیشتری از اطلاعات را در خود جای می دهند».
د- پست الکترونیکی
«تبادل پیام های متنی و فایل های کامپیوتری از طریق شبکه ارتباطاتی مانند شبکه محلی یا اینترنت»، پست الکترونیکی نام دارد. به تعبیر دیگر این عبارت به «سیستم ارسال پیام و دریافت آن از سایر کاربران شبکه» اطلاق می گردد. از طریق پست الکترونیکی متن، تصویر، صوت و فیلم قابل ارسال است. برای استفاده از «خدمات پست الکترونیکی»، می بایست با ثبت کردن نام و مشخصات نزد خدمات دهندگان پست الکترونیکی، یک «آدرس پستی» منحصر به فرد که یک «صندوق پستی مجازی» را در اختیار کاربر قرار می دهد دریافت نمود. این صندوق های پستی در واقع قسمتی از حافظه دیسک سخت رایانه ای است که از ناحیه شرکت خدمات دهنده به این امر اختصاص داده شده است و به آن «سرویس دهنده پستی» اطلاق می گردد. بنابراین مراد از «پست الکترونیکی مصرف کننده»، همان صندوق پستی مربوط به پست الکترونیکی اوست که تا هر زمان آدرس پست الکترونیکی شخص معتبر باشد، پیام های ارسالی به آن قابل دسترس خواهند بود. مگر اینکه خودش آنها را حذف کرده باشد.
4- داده رایانه ای و داده پیام داده در لغت به معنای «اطلاعات»، «مفروضات»، «دانسته ها» و «سوابق» آمده است. در قانون تجارت الکترونیکی علیرغم کاربرد این کلمه در عباراتی چون «حمایت از داده» و «پایگاه های داده» تعریفی از آن به عمل نیامده است. داده را می توان دارای اقسامی دانست؛ «داده رایانه ای»، «داده مخابراتی»، «داده موجود روی کارت های اعبتاری»، «داده موجود روی تراشه های مغناطیسی» و… اما به طور کلی عبارت است از اطلاعاتی که در قالبی خاص ایجاد ذخیره و نگهداری می شوند.
آنچه موضوع جرایم رایانه ای واقع می شود، غالباً داده های رایانه ای هستند. البته اقسام دیگر نام برده شده از داده را می توان به نوعی داده رایانه ای دانست؛ چرا که امروزه با در هم آمیختن تجهیزات مخابراتی و سیستم های رایانه ای دیگر عملاً تفکیک این فضاها را از یکدیگر میسر نیست. داده های موجود روی کارت ها و تراشه ها نیز به وسیله رایانه قابل ایجاد، ذخیره و پردازش است. لذا داده رایانه ای مفهوم عامی است که سایر انواع یاد شده، زیر مجموعه های آن هستند. به همین علت هم کنوانسیون جرایم سایبر در بند «ب» ماده یک خود فقط «داده رایانه ای» را تعریف کرده است:
«به معنای هر نمادی از واقعیات، اطلاعات یا مفاهیم است که به شکلی که برای پردازش در سیستم رایانه ای که حاوی برنامه ای مناسب برای واداشتن یک سیستم رایانه ای به انجام یک وظیفه است، مفید باشد». بنابراین نکته مهم در داده رایانه ای قابلیت پردازش توسط رایانه است.
این تعریف به گونه ای با ترجمه ناقص در دو پیش نویس و لایحه جرایم رایانه ای آمده است که نیازمند اصلاح است:
«هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم به شکلی مطلوب برای

دیدگاهتان را بنویسید