عمومی

بنتن و باربی اخراج می شوند؟!

حضور شخصیتایی چون بنتن، باربی، مرد عنکبوتی و… در زندگی کودکان ما ممنوع می شه و این شخصیتا از زندگی اونا اخراج می شن؟ خبرهایی از نهادهای فرهنگی به گوش می رسه!


دفتر مشق

باربی و بتن و… نه فقط انیمیشن، کمدها ، پوشش و.. کودکان ما رو محاصره کردن بلکه دفاتر مشق، کیفا و لوازم التحریر هم  پر شده از نقش کاراکترهای انیمیشنای غیر ایرونی! (بازی بنتن)

فقط کافیه که یه مشاهده میدونی انجام بدین. درزمان چند سال گذشته به شکل نگران کننده ای شخصیتای کارتونی غربی جای جای زندگی کودکان مون رو گرفتن. این تهاجم فرهنگی در حالی تونسته در حیاط زندگی کودکان ما ریشه بدواند که دستگاه های فرهنگی با وجود هشدارای بعضی از عناصر فرهنگی نتونسته ان فضای خالی موجود از نبود کالاهایی با درون مایه دینی و ملی رو پر کنن. (بازی دخترانه)

بازار مصرف لوازم التحریر در کشور ما بازار شلوغیه. ما هر سال حدود یه میلیون کلاس اولی داریم و این مشتی از خروار جمعیت جوون ایرانه اما این طیف گسترده در بازار لوازم التحریر بیشتر از هر چیز تا حالا به طرف برنده های غربی کشیده شدن. برنده هایی که فقط جلوه ای قشنگتر روی کیفا و لوازم التحریر بچه هامون نیستن بلکه در حال انتقال ارزشا و سبک زندگی ای هستن که مطلوب کشورهاییه که تولید کننده اون برنده ها هستن. در همین  جهت برآورده ها میگه که ۱۵۰ میلیون جلد دفتر در سال تولید و به بازار عرضه می شه یعنی در میان حجم مالی این جنسا که در سال حدود ۳ هزار میلیارد تومنه  ۴۰۰ میلیارد تومن اون به این ۱۵۰ میلیون جلد دفتر مشق اختصاص داره.

آماری که نشون از گردش مالی بالا و هم اینکه گردش گسترده مفاهیم و ارزشای فرهنگی غربی داره و این نشون دهنده پتانسیلیه که در دو بازار اقتصادی و فرهنگی مقابل ما قرار داره و تموم سود اون در جیب بقیه میره!

بازار فعلی در این رقابت نیازمنده تا به کمیت، کیفیت، سیستم پخش، قیمت، طرح و محتوای اجناس نظر داشته باشه اما در کنار و شاید قبل از اجناس اینطوری این نهادهای فرهنگی ما هستن که نیازمند عملکردی گسترده و هماهنگ هستن. ما نیاز داریم که رسانهامون با نگاه بومی و در واسه پیشرفت ارزشای ملی و دینی کاراکترهای محبوب و موثر تولید کنن

گرانی نه نگرانی!

تا چند سال پیش بالاترین درجه نگرانی واسه تولید برنده های ایرونی و انتقال فرهنگ ملی و خالی کردن بازار از برنده های غربی ؛ کمتر از وجود نگرانی والدین هم جهت با گرانی لوازم بود. در واقع والدین بیشتر از اینکه دغده نون روحی! کودکانشون رو داشته باشن نگرانی نون جیب خود رو داشتن تا قیمت گران لوازم التحریر به اقتصاد خونواده اونا کمترین آسیب رو بزنه. نگرانی ای که لازم اما کافی نبود. والدین به این نکته توجه نداشتن که هزینه  برنده هایی که امروز فقط  روی جلد دفتر مشق کودکان اونا هستن بعدا با تغییر سبک زندگی کودکانشون هزینه ای بیشتر در سن نوجوونی و جوونی رو داره.

تولیدکنندگان پولی!

اینکه گرفتن بازار از راه برنده های غربی رو کار دستای خارجی تو یه تهاجم فرهنگی تموم عیار ببینیم چیزی اشتباه به نظر می رسه. این برنده ها بیشتر از اینکه در تصمیم برنامه ریزی شده دشمنان ما باشه، کاسبی برنامه ریزی شده ایه که تجار و تولید کنندگان داخلی با شناخت ذائقه بازار! به دنبال کسب سود بیشتر به دنبال اون هستن. اونا به جای تغییر ذائقه با کمترین خطر به دنبال اثبات اون واسه پول بیشتر هستن.

نهادهای فرهنگی روی کار میان

شاید با گذشت سی و چهار سال از انقلاب اسلامی، اصلی ترین علتی که باعث شده تا این تهاجم با این وسعت صورت پذیرد خلا کار نهادهای فرهنگی بوده اما حالا این وضعیت در حال از این رو به اونو شدنه و بخش خصوصی در کنار نهادهای فرهنگی دولتی کمی جدی تر وارد این میدون شدن.

ایامیا

دفترای تحریر ایام از اولین گامای جدی بود که در این باره از راه موسسه ایام ورداشته شد. سعید حسینی مسئول تولید دفترچه های تحریر ایام در اینباره میگه:” سایت «ایام» تمرکزش بر فرهنگ عمومیه که زیر این فعالیت کنیم در حالی که بخشای دیگه مثل کتاب و سینما و تئاتر و … بیشتر تفریحی دنبال می شه اما چیزایی مثل لوازم التحریر، اسباب بازی و … در زندگی مردم هست که توانایی انتقال فرهنگی داره و در متن زندگی مردم هم هست.  و  با اون کار فرهنگی می کنن .بررسیایی انجام دادیم و در آخر از اول سال جاری اولویتمان رو روی لوازم التحریر گذاشتیم و در لوازم التحریر هم دفتر راحت ترین کار ممکنه که هم از نظر هزینه ای و هم از نظر محتوایی قابل ورود بود.”

موفقیت برنده های غربی در گرفتن بازار لوازم التحریر به خاطر این بوده که تونسته ان کاراکترهای محبوبی رو از راه انیمیشن در زندگی کارتونی کودکان وارد کنن و حال این برنده ها مورد استقبال همین مخاطب روی جلد دفترها واقع شده. چیزی که نه تو یه بازه وقتی کوتاه بلکه وقتی طولانی واسه اون صرف شده  تا این شرایط  به وجود اومده.

حسینی بخاطر این میگه که فضای خالی وجود کاراکترهای محبوب  و انیمیشنای قوی  و زمان بر بودن سیکل تولید این فضا در شرایط موجود باعث شده تا اونا از جنبه ای دیگه وارد این میدون شن. اون میگه:” سراغ موضوعات رفتیم که در کلی کارا روی شخصیت و کاراکتر خاصی تمرکز می کنن و چیزی که در بازاره تقریبا شخصیتی با پشتوانه فیلم و انیمیشنه و این کار لازمه تولید یه انیمیشن و کار چند ساله بود که واسه ما ممکن نبود پس عزممونو جزم کردیم روی موضوعات علمی و هم اینکه بعضی کاراکترهای تولید شده در کشور و رسانه ها تمرکز کنیم که از اینجا به کاراکترهای شهید بابایی به خاطر شوق پرواز و کاراکتر مختار به خاطر سریال مختارنامه رسیدیم”. مسئول سایت ایام میگه به سراغ شکرستان هم رفته ان اما موفق نشده ان اما حال بخش هنری با ورود به این میدون تونسته گامی دیگه بر داره.

بخش هنریا

“دفترهای شکرستان میاد” این خبری بود که یه چند وقت پیش در رسانه ها مطرح شد. شکرستان انیمیشن ایرانیه که مورد استقبال مخاطبین واقع شد و در ادامه عروسکای اون در بازار هم مورد توجه قرار گرفت و یه چند وقت پیش بخش هنری در مراسمی از دفاتر اون پرده ورداری کرد.دفتر مشق، دفتر تحریر، دفتر آموزش زبون و دفتر یادداشت کالاهایی هستن که امسال فضای متنوعی رو در بازار لوازم التحریر ایجاد کردن . محمد سرشار رئیس بخش هنری کودکان و نوجوانان دراینباره میگه: “محبوبیت فوق العاده مجموعه پویانمایی «شکرستان»، فرصتی رو در اختیار بخش هنری قرار داد تا با تجربه تولید اجناس جانبی این اثر هنری، به اقتصاد فرهنگ بیشتر بپردازه”.اون  تجربه بخش هنری کودک و نوجوون در تولید دفترهای مشق شکرستان رو یه بازی چهار سر برد می دونه. برده هایی واسه آفریننده، تولیدکننده، فرهنگ بومی و مردم ما و این نگاه، همون نگاهیه که فضای خالی اون سال هاست که احساس می شد.

تا چند سال پیش بالاترین درجه نگرانی واسه تولید برنده های ایرونی و انتقال فرهنگ ملی و خالی کردن بازار از برنده های غربی ؛ کمتر از وجود نگرانی والدین هم جهت با گرانی لوازم بود. در واقع والدین بیشتر از اینکه دغده نون روحی! کودکانشون رو داشته باشن نگرانی نون جیب خود رو داشتن تا قیمت گران لوازم التحریر به اقتصاد خونواده اونا کمترین آسیب رو بزنه

کیفا هم منتظر هستن!

با همه این فرازو نشیبای این روزای نزدیک به بازگشایی مدارس، بازار لوازم التحریر جلوه دیگری به خود گرفته و بعد از چند سال محاصره فرهنگی برنده های غربی، گامای مثبتی با ورود کاراکترهای داخلی در جهت شکسته شدن این انحصار و برآورده شدن آمال دلسوزان فرهنگی که نگران فضای موجود بودن، ورداشته شده. گامی که نباید بدون اکتفا کرد و باید اونو در همه وجوه کمی و کیفی گسترش داد.

باید این گاما رو برنامه ریزی شده برداشت نه واکنشی گذرا و هیجانی به خلا موجود. نگاه به اقتصاد فرهنگ و صنایع فرهنگی راهیه که ما رو در پیشبرد تلاشای گذشته کمک می کنه. در اقدامات گذشته بخش خصوصی شونِه به شونِه بخشای وابسته به دولت حرکت کردن و این موردیه که می تونه رقابت بازار رو بهتر کنه و کیفیت رو پیشرفت دهد. بازار فعلی در این رقابت نیازمنده تا به کمیت، کیفیت، سیستم پخش،قیمت،طرح و محتوای اجناس نظر داشته باشه

اما در کنار و شاید قبل از اجناس اینطوری این نهادهای فرهنگی ما هستن که نیازمند عملکردی گسترده و هماهنگ هستن.ما نیاز داریم که رسانهامون با نگاه بومی و در واسه پیشرفت ارزشای ملی و دینی کاراکترهای محبوب و موثر تولید کنن تا خوراکی شن واسه تولید اجناس و شکلای جور واجور فرهنگی و ذائقه کودکان رو در خرید لوازم التحریر و بقیه جنسای مورد استفاده اونا به سمتی غیر از فضای حاضر و بومی تغییر بدن.

بعد از لوازم التحریر، کیف، پوشاک، کتابای داستان، انیمیشن و بازیای رایانه ای هم هر کدوم پتانسیلی ان که باید با در نظر گرفتن درجه اهمیت اونا با نگاه بومی به سراغشون رفت.

تبیان