پایان نامه ها

پایان نامه رایگان با موضوع صنعت گردشگری، گردشگری ایران، شورهای اسلامی

دانلود پایان نامه

بکمن و رایت64، 1990؛ بلیزی65، 1987؛ هندرسون و همکاران، 1988؛ جکسون و دان66، 1987؛ مکگوایر67، 1984؛ رایت و گودیل68 ، 1991).
بنابراین گردشگری و تفریح نیز به تعدادی از موانع واقعی یا ادراکشده مانند ایمنی و سلامت، امنیت و شرایط مالی حساس است. افراد در انتخاب مکان، زمان، مدت، نوع سفر، فعالیتها و هزینههای گشت و گذار آزادند و هر کدام از این موارد ممکن است توسط فاکتورهای پیشبینینشده یا غیرقابل کنترل تعدیل یا تغییر یابند. باید توجه داشت که ادراک فرد از فرصتهای تفرجی موجود به شدت بر روی مشارکت وی تأثیرگذار است (پیگرام و جنکینز69، 1999). به هر حال، نباید فراموش کرد که ارائه خدمات بر اساس اصل برآورده کردن نیازها یا تلاش برای تبدیل نیازهای پنهان به نیازهای آشکار از طریق ارائه چنین خدماتی بوده است (جکسون و اسکات، 1999). به طور کلی، پژوهشهایی که در زمینه محدودیتهای گردشگری و اوقات فراغت انجام شدهاند، پایه و اساس فهم عمیق و دقیق رفتار گردشگری است (گودیل و ویت، 1989).

8-2-2 تعدیل یا تخفیف محدودیتهای فراغت
پژوهشگران در راستای غلبه بر محدودیتهای فراغت، سالها به مطالعه استراتژیهای تعدیلی پرداختهاند و با آزمودن رابطه میان محدودیتهای فراغت با مذاکره، انگیزه و مشارکت، نظریه تخفیف محدودیتها را تکمیل کردهاند (الکساندریس و همکاران، 2002؛ هوبارد و مانل70، 2001). نتایج چنین پژوهشهایی حاکی از آن است که محدودیتهای فراغت الزاماً مجموعه ثابتی نیستند که عدم مشارکت را به همراه داشته باشند؛ بلکه، فرد در مواجهه با این محدودیتها میتواند بر آنها غلبه نماید (کروفورد و همکاران، 1991؛ جکسون، کروفورد و گودبی71، 1993؛ اسکات، 1991).
اسکات (1991) در یک پژوهش کمّی نشان داده است که افراد از روشهای نوینی برای غلبه بر محدودیتها استفاده میکنند؛ این نخستین بار بود که واژه «تعدیل» وارد ادبیات محدودیت شد. نظریه تعدیل بر این اساس استوار است که افراد راهی برای مشارکت در فعالیت مورد علاقه خود مییابند. کی و جکسون (1991) نشان دادهاند که چگونه افراد علیرغم وجود محدودیتها، در فعالیتهای فراغتی منتخب خود شرکت میکنند. از نظر شاو، بونن و مککیب72 (1991) افرادی که با محدودیتهای بیشتری مواجهند، بیشتر در فعالیتهای فراغتی مشارکت دارند. این پژوهش اثر ساختار اجتماعی به عنوان یک محدودیت را بیشتر از پژوهشهای پیش از خود نشان داده است (شاو، بونن و مککیب، 1991).
استراتژیهای تعدیلی عبارتند از: «مدیریت زمان»، «کسب مهارت»، «هماهنگی میان فردی» و «مدیریت منابع مالی» (هوبارد و مانل، 2001). علاوه بر این، نتایج فرآیند تعدیل، به شدت نسبی محدودیتها، و رابطه میان محدودیتها و انگیزه برای مشارکت بستگی دارد (کروفورد و همکاران، 1991؛ لی، 2010).

کی و جکسون (1991) نیز برای غلبه بر محدودیتهای زمانی و مالی، استراتژیهای زیر را پیشنهاد دادهاند:
کاهش، نه قطع مشارکت
پسانداز پول به منظور مشارکت
تلاش در جهت یافتن ارزانترین فرصت
صرفهجویی در کارهای غیرفراغتی
کاهش زمان اختصاص داده شده به کارهای منزل
کاهش ساعات کاری.
سامدال و همکارانش (1997) نیز به طور مشابه نشان دادهاند که افراد چگونه ساعات کاری و برنامه روزمره خود را تغییر میدهند تا بتوانند فعالیتهایی را برگزینند که اهداف فراغتی آنها را برآورده میسازد. جکسون و راکس73 (1995) استراتژی شناختی شامل مدیریت زمان، کسب مهارت، تغییر روابط میان فردی، بهبود وضع مالی، درمان فیزیکی و تغییر خواستههای فراغتی و استراتژیهای رفتاری مانند تعدیل فراغت و غیرفراغت را برشمردهاند (هینچ و همکاران، 2001).

3-2 بخش دوم: صنعت گردشگری ایران
1-3-2 تحلیل SWOT برای صنعت گردشگری در ایران
جدول -22. تحلیل SWOT صنعت گردشگری ایران
نقاط قوت (Strengths)
وجود جاذبههای گردشگری
طبیعی
تاریخی
فرهنگی
معماری
نیروی کار ارزان
توان وسیع بازار داخلی (تقاضای وسیع) برای جذب گردشگران با توجه به رشد درآمد سرانه و نیاز مردم به سیر و سیاحت
ارزآوری
توانایی رقابت (با کشورهای همسایه)
نگاه به این بخش به عنوان صادرات
ایجاد اشتغال به صورت مستقیم و غیرمستقیم
پراکندگی جاذبههای گردشگری در سراسر کشور
نقاط ضعف (Weaknesses)
ناوگان حمل و نقل فرسوده در کلیه سطوح
جادهای
ریلی
دریایی
هوایی
فرسوده بودن بیشتر بخش تأسیسات اقامتی کشور
نارساییهای مدیریتی
عدم آموزش کافی نیروی انسانی
سرمایهگذاری
سازمانهای ذیربط
گمرک
صدور روادید
بانک و بیمه
خدمات پستی
دفاتر خدمات مسافرتی و گردشگری
بالا بودن هزینه سفر به ایران
رقابت منفی
موانع فرهنگی، قانونی و سازمانی توسعه صنعت گردشگری ایران
موانع فرهنگی
تبلیغات
پندارهای نادرست
موانع اجتماعی
اطلاعات و آگاهی ناکافی مردم در زمینه مسایل گردشگری
عدم توجه به سلایق مختلف گردشگری
امنیت
ضعف نظام آماری
موانع و تنگناهای قانونی
فرصتها (Opportunities)
وجود مناطق بکر و منحصر به فرد جهت جذب گردشگر
طرحهای توسعه جذب گردشگر برای مناطق کویری و توجه خاص به اکوتوریسم (طبیعتگردی)
گسترش مشارکت بخش خصوصی
رشد بالای اقتصادی و درآمد سرانه بالا به توسعه گردشگری کشور کمک شایان توجهی مینماید.
تهدیدها (Threats)
تأخیر در راهاندازی محتمعهای اقامتی، تفریحی
افزایش ظرفیت گردشگرپذیری در کشورهای همجوار
آلودگی محیط زیست
تلاش در جهت حفظ تمایزات فرهنگی و فردی
نگرانی در مورد افزایش کاربرد تکنولوژی به جای نیروی انسانی و در نتیجه افزایش بیکاری
حضور فعالتر کشورهای رقیب مثل ترکیه در منطقه
محدودیت زیرساختها مانند حمل و نقل
بروز حوادث غیرمترقبه
تبلیغات منفی و سوء توسط رسانههای جمعی کشورهای خارجی
بزرگنمایی بخشی از ناامنیهای موجود در مرزهای شرقی کشور
منبع: نوبخت، محمدباقر و پیروز، الهام. (1387). توسعه صنعت گردشگری در ایران: موانع و راهکارها (چاپ اول). تهران: معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی.
2-3-2 صنعت گردشگری در ایران: نگاهی بر محدودیتهای پیش روی گردشگران خارجی
ایران یکی از مهمترین کشورهای جهان از نظر وسعت و قدمت مکانهای تاریخی و فرهنگی به شمار میرود (مشایی و همکاران، 2007). بر همین اساس، پتانسیل بسیار زیادی برای جلب گردشگران بینالمللی دارد. متأسفانه کشورهای اروپایی و امریکا علیرغم روابط پایدار خود با کشورهایی نظیر ژاپن، ترکیه، روسیه، کشورهای آسیای میانه و سایر کشورهای اسلامی (شیعه)، تمام تلاش خود را جهت انزوای بیشتر این کشور به کار میگیرند. این امر مشکلات متعددی را برای گردشگران بینالمللی ورودی به ایران ایجاد کرده است؛ برای مثال، تحریمهای بینالمللی باعث افت خدمات خطوط هوایی داخلی ایران شده است. به گفته دولت امریکا، این تحریمها به دلیل مسأله انرژی هستهای ایران وضع شدهاند. علیرغم تمامی این مشکلات، ایران همچنان در مسیر رشد برای جذب گردشگران خارجی قرار دارد (کوپر و همکاران، 2001؛ کزاک، 2002؛ گلدنر و ریچی، 2006؛ لاوز و همکاران، 2006).
با توجه به این مسأله که سیاستمداران علاقه کمتری به گردشگری دارند، واضح است که این صنعت از نظر سیاسی و اقتصادی، در مقایسه با نفت و سایر بخشها صنعت کماهمیتتری تلقی میشود. این عدم علاقه حتی در رابطه با گردشگری بومی بیشتر نمایان است. در حالی که باید برای گردشگری پتانسیل ایجاد گردد. نفت و گاز در قیاس با ارزش ذاتی خود در کشور، منافع اندکی را ایجاد میکند. همزمان، بیکاری در میان جوانان، یکی از عمدهترین چالشهای اقتصادی و اجتماعی ایران است. جوانان زیر 25 سال، 75 درصد از کل جمعیت را تشکیل میدهند و در برخی نواحی شهری بالای 50 درصد از این مردم جوان کار مناسبی ندارد. گردشگری علیرغم ویژگیهای زیاد کاری و پراکندگی جغرافیایی آن به عنوان بخشی که میتواند فرصتهای کاری زیادی برای این گروه ایجاد کند، بسیار حائز اهمیت است (باتلر و هینچ، 2007).
از طرف دیگر، گردشگری میان دو نگرش دولت نسبت به آن قرار دارد: یکی نگرش نسبت به گردشگری به عنوان وسیلهای برای دستیابی به منافع و پیشرفت اقتصادی، و دیگری به عنوان ابزاری جهت هدایت به سوی جهانی شدن و تهدید ارزشها و هنجارهای بومی (باتلر و هینچ، 2007).
حکومت ایران در این رابطه باید گامهای مؤثری بردارد تا به این تصور غلط در مورد خود پایان دهد. البته باید به این نکته نیز توجه داشت که آموزههای اسلامی اجازه نمیدهند که برخی اقداماتی که در کشورهای دیگر در مورد توسعه گردشگری انجام میشود در ایران نیز پیاده شود. این مسأله به همان شناخت و درک اسلام برمیگردد که برای پیروان خود آن را حرام کرده است؛ مانند شنای مختلط زنان و مردان و حمام آفتاب گرفتن در سواحل که واکنش زیاد محافل بینالمللی را به همراه داشته است (باتلر و هینچ، 2007).
بازاریابی گردشگری بینالمللی74 در ایران به وفور به وسیله مشکلاتی درباره تصور ملی در ارتباط با وابستگیهای سیاسی و منطقهای و همچنین موضوعات فرهنگی و اجتماعی، با چالش روبرو شده است؛ مخصوصاً حجاب برای زنان و ممنوعیت هر نوع مشروبات الکلی. برای مثال، شواهدی وجود دارد که برخی از متصدیان تور گردشگران چینی به پیشرفت صنعت گردشگری ایران تمایلی ندارند؛ زیرا، حجاب در ایران الزامی است (باتلر و هینچ، 2007). برخی از کشورهای خارجی در مورد ایران اقدام به تبلیغات منفی میکنند، مقررات کشور در مورد صنعت گردشگری در زمینه ورود گردشگران به ایران تسهیلات مناسبی را ایجاد نمیکند. مراکز و جاذبههای گردشگری ایران برای بازدیدکنندگان خارجی به طور مناسب آماده نیست (خانی، 1389).
فقر، عدم وجود استانداردهای لازم، کم بودن امکانات در جاذبههای گردشگری، ارائه تصویر منفی از ایران توسط کشورهای غربی، جنگهای پی در پی در بسیاری از کشورهای اسلامی (لبنان، سوریه، لیبی، عراق و…) که تصویری از جنگ را برای منطقه ارائه میدهد، به اضافه امنیت داخلی ناکافی مانند نزاعهای داخلی و تقسیمات و جداییطلبیهای سیاسی (که برخی اوقات توسط کشورهای دیگر تحمیل میشود)، نگرشهای دولتی، سیاستهای نادرست گردشگری، جوسازی منفی رسانههای غربی، نبود امنیت منطقهای (ناپایداریهای سیاسی مانند کشمکش در مرزهای پاکستان و هند بر سر مسأله کشمیر)، از موانع و مشکلات اساسی کشورهای اسلامی است که تصویر معینی را در اذهان گردشگران خارجی ایجاد میکند (تاجزاده نمین75، 2013).
محیط سیاسی داخلی کشور ایران و روابط بینالمللی، موقعیت جغرافیایی ـ سیاسی76 ایران، ناآشنایی با کشور ایران به عنوان یک مقصد گردشگری، چالشهای عمدهای هستند که صنعت گردشگری در برابر بازارهای عمده گردشگری با آن مواجه است. اگر چه تغییر شرایط سیاسی در ایران را نمیتوان منکر شد، اما زمان بسیار زیادی لازم است تا دیوار عدم آشنایی و تعصبات کلیشهای نسبت به ایران از بین برود و به عنوان یک تصویر مفید گردشگری برای گردشگران به شماره میآید. موفقیت در یک بخش خاص از بازار هد
ف به عوامل زیادی وابسته است (بیتنر77، 1995؛ موسکاردو، موریسون، پیرس، لانگ و اولیاری78، 1996؛ لینهارت و فراستوسک79، 1998؛ پیرس و بنکندوروف80، 2006).
اما مسأله اینجاست که در چه زمانی و مکانی تصویری نامطلوب توسط عوامل دسته سوم ایجاد شده است؟
مردم یک جامعه دلایل بسیار زیادی برای بازدید از جوامع دیگر دارد. اما ترک آداب و شئونات ناشناخته خود که در یک جامعه دیگر هم ناشناخته است و به صورت وارونه تصویری از آن دو ارائه شده است، مطمئناً کار چندان سادهای نیست (کاتلر، براون و ماکنز81، 1999؛ آدامز82، 2003). دولت امریکا و متحدانش، میراث فرهنگی و تصویر ایران برای گردشگران خارجی بازدیدکننده از این کشور را با اسلامگرایان افراطی و احتمالاً خطرناک به تصویر کشیدهاند (علوی و یاسین83، 2007؛ وفاداری و کوپر84، 2007). اما با توجه به این که گردشگری فرهنگی85 بخش عظیمی از گردشگران بینالمللی را با خود همراه کرده است، حداقل میتوان گفت که این مسأله ایران را به کشوری جذاب برای گردشگران تبدیل کرده است (کراچ و لابرن86، 2003؛ ریچاردز و ویلسون87، 2007؛ کوپر،

مطلب مشابه :  منبع تحقیق دربارهنقش برجسته، روشنفکران، امام صادق

دیدگاهتان را بنویسید