راه حل ها

دستگاه عصبی خود مختار و وظیفه ی آن در بدن

احتیاج اصلی بدن برقراری تعادل داخلی است. این احتیاج موجود را برای نگهداری و ارائه محیط طبیعی و ثابت درونی را (تعادل حیاتی)   می نامند. دستگاه عصبی خودمختار مستقیماً مسئول برقراری تعادل بدنی است. (شاملو  1374،128)

در این دستگاه یک رشته وسیع از محرکها دست اندرکارند و موجب فعالیت می شوند. بطور مثال کار جسمانی سخت، در معرض سر و صدای گوش خراش قرار گرفتن، اضطراب و بیم از آینده، الگوی نسبتاً قابل پیش بینی پاسخ ها را فرا خواهند خواند: افزایش ضربان قلب،‌ انقباض رگ های خونی موجب افزایش جریان خون می شوند و در نتیجه کبد برای تأمین انرژی گلوکز لازم را بلافاصله آزاد می کند. عمل گوارش (موقت)‌ متوقف می شود،‌ چربی ها برای تبدیل به انرژی به داخل خون آزاد می شوند. عرق کردن که برای خنک شدن بدن در هنگام صرف انرژی لازم است افزایش می یابد، ترشح بزاق و مخاط کاهش می یابند، عضلات کشیده،‌ مردمک چشم متسع و در نتیجه از حواس به خوبی استفاده می شود.

این الگوی پاسخ ها مربوط به هیپوتالاموس است،‌ هیپوتالاموس دستگاه عصبی خودمختار و دستگاه غدد درون ریز را به فعالیت وا می دارد.

دستگاه عصبی خودمختار شامل دو بخش سمپاتیک و پاراسمپاتیک است. اکثر اندامها و غده ها به وسیله این دو دستگاه که اثراتی در جهت مخالف روی آنها دارند تحریک می شوند اکثر تغییرات فیزیولوژیکی که ذکر آن گذشت ناشی از فعالیت دستگاه عصبی سمپاتیک است، در حالیکه دستگاه پاراسمپاتیک به کارکردهای نباتی  و محمولی از قبیل گوارش کمک می کند. به عبارت دیگر دستگاه سمپاتیک با برانگیختگی و صرف انرژی، در حالیکه دستگاه پاراسمپاتیک به حفظ و نگهداری انرژی کمک می کند. (فرجی  1372،140) .

مطلب مشابه :  نظریات مختلف در رابطه با یادگیری خود تنظیمی
92